Αρχείο κατηγορίας Οι μέρες ανάμεσα στην κατάληψη και την ανακατάληψη

Οι 9 μήνες που ακολούθησαν την 5η Σεπτέμβρη 2020, μέρα της εκκένωσης της κατάληψης Rosa Nera, ήταν μήνες γεμάτοι αγώνες. Στην κατηγορία αυτή βρίσκονται τα κείμενα της Συνέλευσης Αλληλεγγύης στην κατάληψη Rosa Nera, οι δράσεις και οι παρεμβάσεις κατά τη διάρκεια των 9 μηνών.

Ενάντια στην υποτίμηση της ζωής και της εργασίας μας

Η επιστροφή στην κανονικότητα, κατά το προσφιλές πλέον στην κυβέρνηση αφήγημα για την μετα- covid εποχή, δεν θα ήταν δυνατόν να μην περιλαμβάνει ακόμη μια “διαβούλευση”. Μέσα στην συνολικότερη δυστοπική κατάσταση που βιώνουμε όλοι και όλες, έρχεται να προστεθεί και το αντεργατικό νομοσχέδιο Χατζηδάκη για τα εργασιακά, το οποίο σκοπό έχει να ρίξει ουσιαστικά ταφόπλακα στις εργατικές διεκδικήσεις και στις εργασιακές συνθήκες έτσι όπως τις γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Μετά και από την εσκεμμένη υποβάθμιση της δημόσιας περίθαλψης, την λεηλασία του φυσικού πλούτου και του περιβάλλοντος, την μετατροπή των πανεπιστημίων σε επιχείρηση, με την είσοδο της αστυνομίας στα εκπαιδευτικά ιδρύματα, αλλά και σε όλες τις πτυχές της κοινωνικής μας ζωής, το καινούριο νομοσχέδιο έρχεται να ολοκληρώσει την καπιταλιστική αναδιάρθρωση προς όφελος του κεφαλαίου και την περαιτέρω υποτίμηση της ζωής και της εργασίας μας.

Συνέχεια ανάγνωσης Ενάντια στην υποτίμηση της ζωής και της εργασίας μας

Room with a view

Προσωπική τοποθέτηση από Marianna Mpemp, σχετικά με τους δήθεν ανύπαρκτους χώρους του Πολυτεχνείου:

Αυτή η φωτογραφία έρχεται με μία ιστορία:

* Room with a view *

Το φθινόπωρο του 2017 βρέθηκα να συμμετέχω στη Θεατρική Ομάδα του Πολυτεχνείου τ(σ)ης Κρήτης (γνωστή στα πέριξ ως ΘΟΠτσηΚ). Το πρώτο και πιο βασικό πρόβλημα που κληθήκαμε να λύσουμε ήταν Ο ΧΩΡΟΣ. Το πού θα συναντιόμαστε δηλαδή, 2 φορές την εβδομάδα από 3-4 -βραδινές- ώρες κάνοντας πρόβες.

Συνέχεια ανάγνωσης Room with a view

Μια οφειλόμενη απάντηση στις παραγγελίες εκκένωσης του ανακατειλημμένου λόφου Καστέλι

Γράφει μία εκ των καταληψιών

Ήταν δίκαιο και έγινε πράξη. Έτσι από εδώ και πέρα θα έπρεπε ν’ αναφερόμαστε στην εκδίωξη των δυνάμεων καταστολής από τον λόφο Καστέλι, στην απελευθέρωση της επί 9 μήνες κλειδαμπαρωμένης Rosa Nera, στο πάγωμα της ξενοδοχοποίησης του “μπαλκονιού των Χανίων”. Η ανακατάληψη όχι μόνο της Rosa Nera, λοιπόν, αλλά και ολόκληρου του λόφου Καστέλι ήταν δίκαια και έγινε πράξη. Αυτή ήταν η αντίδραση όλης της κοινωνίας όταν μαθεύτηκαν τα ευχάριστα νέα στην πόλη, αλλά και πανελλαδικά. “Μπράβο παιδιά”, “Επιτέλους!”, αυτή ήταν η αντίδραση των περαστικών και των θαμώνων των καφενείων στην παλιά πόλη λίγη ώρα μετά την ανακατάληψη. Σηκωμένες γροθιές και κόρνες από τα διερχόμενα αυτοκίνητα. Μια μεγάλη ανακούφιση από τους κατοίκους της παλιάς πόλης για το πάγωμα της δημιουργίας ενός ακόμα ξενοδοχείου στα ήδη τουριστικοποιημένα σοκάκια του παλιού λιμανιού.

Συνέχεια ανάγνωσης Μια οφειλόμενη απάντηση στις παραγγελίες εκκένωσης του ανακατειλημμένου λόφου Καστέλι

Πορεία Αλληλεγγύης στην απεργία πείνας του Δ. Κουφοντίνα

Άμεση δικαίωση του απεργού πείνας Δ. Κουφοντίνα
στο αίτημά του για μεταγωγή στις φυλακές Κορυδαλλού


«Μία από τις χειρότερες αιτίες εχθρότητας είναι η λύσσα
και η ποταπή επιθυμία να δεις να υποκύπτει,
αυτός που τολμάει να αντιστέκεται σ’ αυτό που σε συνθλίβει».

Αλμπέρ Καμύ

Το Χρονικό της Απεργίας πείνας

Στις 08/01/2021, ο Δημήτρης Κουφοντίνας, πολιτικός κρατούμενος για τη δράση του στην «Ε.Ο. 17 Νοέμβρη», ξεκινά απεργία πείνας ενάντια στην εκδικητική(1) μεταγωγή του στις φυλακές Δομοκού (Φυλακές τύπου Γ’), όπου τον μετέφερε επιχείρηση εξπρές από τις Αγροτικές Φυλακές Βόλου (όπου και εξέτιε την ποινή του τα τελευταία 2,5 χρόνια). Εάν έπρεπε να συμμορφωθούμε ακόμα με το δικό τους νομικό status quo, ο Δ. Κουφοντίνας θα έπρεπε να μεταχθεί στον Κορυδαλλό, όπου ήταν μέχρι πρότινος.

Ως μοναδικό σημείο πάλης και ως μοναδικό όπλο ενάντια στο κράτος τιμωρό, είναι το σώμα του, που το τοποθετεί ως ανάχωμα με την έναρξη της απεργίας πείνας. Παλεύει και διεκδικεί, με αυτόν τον τρόπο, την άρση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, νομοσχέδιο που στοχοποιεί την αντίσταση στην κρατική βαρβαρότητα. Το νομοσχέδιο καθ’ εαυτό, αυστηροποιεί στο μέγιστο το καθεστώς κράτησης, κάνοντας άρση σε θεμελιώδη δικαιώματα των κρατουμένων τα οποία μετά από χρόνια και αγώνες κερδήθηκαν, υποβιβάζοντας και καθιστώντας, έτσι, τον/η κρατούμενο/η, από ανθρώπινο υποκείμενο σε αριθμημένο αντικείμενο.

Στις 16/01/2021 ο Δ. Κουφοντίνας μεταφέρεται εσπευσμένα λόγω επιδείνωσης της υγείας του στο Νοσοκομείο Λαμίας, μετά από εισαγγελική παρέμβαση, παρά την άρνηση του ίδιου για λήψη ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Ακόμα κι αυτό, αποτελεί παρεμβατική πράξη που καταστρατηγεί το δικαίωμα της προσωπικής αυτενέργειας και της ατομικής αξιοπρέπειας. Γεγονός που ωθεί, στο πλαίσιο της απεργίας πείνας, τον/την κρατούμενο/η να παραβιάσει τον πολιτικό-δεοντολογικό του/της κώδικα, υποχρεώνοντάς τον/την, εν τέλει, να λάβει αγωγή χωρίς να γίνεται σεβαστή η πολιτική επιθυμία να αγωνιστεί ως το τέλος. Εδώ προκύπτει το εξής ερώτημα (που μάλιστα υπάρχει γραμμένο σε τοίχο μέσα στις φυλακές Διαβατών): «Καλύτερα ένα φριχτό τέλος ή μια φριχτή καταπίεση χωρίς τέλος;». Στο σημείο αυτό να σημειωθεί, ότι ο Δ. Κουφοντίνας επέμεινε να βγει από το νοσοκομείο και εν τέλει τα κατάφερε. Παράλληλα, από 18/01 οι αγωνιστές Πολύκαρπος Γεωργιάδης και Βαγγέλης Σταθόπουλος πραγματοποίησαν σε συμπαράσταση πενθήμερη απεργία πείνας, ενώ από 16/01 μέχρι τις 4/2 σε απεργία πείνας βρίσκονταν και οι αγωνιστές Νίκος Μαζιώτης και Γιάννης Δημητράκης.

Μετρώντας πάνω από 35 ημέρες απεργίας πείνας, ο Δ. Κουφοντίνας νοσηλεύεται και πάλι στο νοσοκομείο Λαμίας, με την κατάσταση της υγείας του να βρίσκεται σε οριακό σημείο. Ο οργανισμός του ούτως ή άλλως είναι καταβεβλημένος, λόγω του βεβαρυμμένου ιστορικού από προηγούμενες απεργίες πείνας.

Στις 16/02, ο Δ. Κουφοντίνας μεταφέρθηκε στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Όπως δημοσιοποίησε η συνήγορός του, Ι. Κούρτοβικ, ο διοικητής στη ΜΕΘ του νοσοκομείου Λαμίας δήλωσε πως «αν το κρίνει αναγκαίο θα προβεί σε αναγκαστική σίτιση, ακόμη και με ακινητοποίηση, σύμφωνα με εισαγγελική παραγγελία για οποιαδήποτε ενδεδειγμένη ιατρική ενέργεια». Κίνηση ενάντια στη θέληση του απεργού, ενάντια στον ίδιο τον αγώνα του· κίνηση που αποτελεί βασανιστήριο (όπως επισημαίνει και η ΟΕΝΓΕ), και ενδέχεται να προκαλέσει ανεπανόρθωτες βλάβες στο σώμα του. Είναι σημαντικό να σημειωθεί πως το υπόλοιπο ιατρικό προσωπικό του νοσοκομείου δεν συναινεί στην επιλογή της αναγκαστικής σίτισης.

Διεκδικήσεις και αγώνες των κρατουμένων εν μέσω πανδημίας

Η απεργία πείνας του Δ. Κουφοντίνα διεξάγεται σε μία περίοδο, που εντείνονται οι διεκδικήσεις των κρατουμένων για τη βελτίωση των συνθηκών εντός της φυλακής.

Το βασικό αίτημα για αποσυμφόρηση των φυλακών, όσο η πανδημία εξελίσσεται, όχι μόνο δεν ικανοποιείται, αλλά αντιθέτως λαμβάνονται μέτρα που είναι ένα προς ένα εις βάρος των κρατουμένων. Ενδεικτικά, με πρόσχημα «τον περιορισμό της μετάδοσης του νέου κορωνοϊού», ήδη από τον Μάρτη, έχουν απαγορευτεί τα επισκεπτήρια στις φυλακές, έχουν ανασταλεί όλες οι τακτικές άδειες, και σε κάποιες φυλακές έχουν σταματήσει τα μεροκάματα. Ακόμα δεν επιτρέπεται η εισαγωγή ρουχισμού, τροφίμων και άλλων αναγκαίων ειδών, απαγορεύεται η αλληλογραφία, ενώ έχουν σταματήσει και οι μεταγωγές κρατουμένων προς εξωτερικά νοσοκομεία για ιατρικές εξετάσεις, εξαιρουμένων των εκτάκτων, σοβαρών και επειγόντων περιστατικών.

Καταγγελίες γίνονται επίσης και για τις συνθήκες υγιεινής, τόσο από κρατούμενους, όσο και από δικηγόρους, αλλά και από συλλογικότητες σε αλληλεγγύη με τους φυλακισμένους. Μέσα στα καταστήματα κράτησης, αλλά και κατά τις μεταγωγές ή τις εισαγωγές «νέων» κρατούμενων, δεν λαμβάνεται κανένα υγειονομικό μέτρο προφύλαξης των κρατουμένων.

Αντίστοιχη κατάσταση υπάρχει και στα νοσοκομεία των φυλακών, όπου εκτός από τις άθλιες συνθήκες υγιεινής, καταγράφονται ελλείψεις σε ιατροφαρμακευτικό υλικό, εξεταστικά μηχανήματα, ακόμη και βασικά ιατρικά αναλώσιμα. Ενδεικτικά, στις φυλακές Λάρισας, χρέη ιατρού εκτελούσε για καιρό κρατούμενος, ο οποίος αργότερα βρέθηκε νοσηλευόμενος, έχοντας μολυνθεί από κορωνοϊό.

Τέλος, η διαχείριση της πανδημίας, έπληξε και τις εκπαιδευτικές διαδικασίες εντός των φυλακών. Οι κρατούμενοι δεν έχουν πρόσβαση σε διαδικτυακά μαθήματα και υποδομές. Ταυτόχρονα, δεν υπάρχει πρόσβαση ούτε σε τετράδια και γραφικές ύλες, για όσο απαγορεύεται η εισαγωγή ειδών απ’ έξω.

Όπως είναι σαφές, τα παραπάνω μέτρα αφενός δεν εξασφαλίζουν την υγεία των κρατούμενων, και αφετέρου επιδεινώνουν την καθημερινότητα εντός της φυλακής, διευκολύνοντας τον έλεγχο και την πειθάρχηση. Εντείνουν την απομόνωση και την περιθωριοποίηση των έγκλειστων, αποδεικνύοντας πως για το κράτος αποτελούν περισσευούμενο πληθυσμό, ένα κομμάτι των αοράτων της κοινωνίας.

Αόρατοι/ες εντός της υγειονομικής/καπιταλιστικής κρίσης

Η υγειονομική κρίση ξεδιπλώνει ένα ντόμινο εξελίξεων με πολιτικό, κοινωνικό και αξιακό αντίκτυπο. Από την αναβίωση των οργουελικών στιγμών του 1984, μέχρι τη μπατσοκρατία και τη μόνιμη αφραγκία, η κρίση του covid-19 χτυπά συθέμελα τα όρια και τα δεδομένα του καπιταλιστικού ογκόλιθου.

Όπως είναι αναμενόμενο, αυτή η κρίση συνθλίβει τους αόρατους, τις αδύναμες και τους ταξικά ασθενέστερους. Ο όρος αόρατοι/ες τα συμπυκνώνει όλα. Ποιοι είναι όμως οι σύγχρονοι «Άθλιοι»; Ποιοι στην ευμάρεια του καπιταλιστικού ουρανού κοιτούν τα αστέρια μέσα από τον υπόνομο; Είναι όλα αυτά τα υποκείμενα που χαράχτηκαν από το κοινωνικό τραύμα στοιβαγμένα μέσα στις σύγχρονες «φυλακές ψυχών»: Είναι τα ταξικά αδέλφια μας, οι μετανάστριες που ζουν σε αχαρτογράφητη πατρίδα, που βιώνουν τη σύγχρονη κόλαση του Δάντη στα κέντρα κράτησης και υποδούλωσης. Είναι τα αδέρφια μας στα ψυχιατρεία που τα κλείνουμε έξω από τα τείχη της συνείδησής μας. Και καταλήγοντας, είναι το ίδιο το σωφρονιστικό σύστημα.

Σε συνθήκες πανδημίας, όλα τα προαναφερθέντα υποκείμενα δεν έχουν πρόσβαση στην απλή υγιεινή, στερούμενα κάθε επαφή με τον έξω κόσμο, ενώ την ίδια στιγμή είναι στοιβαγμένα 15-20 άτομα σε κελιά (σκηνές ή κοντέινερ) των 5 ατόμων. Το «Μένουμε Σπίτι, Μένουμε Ασφαλείς» που αποτελεί την κυρίαρχη ρητορεία των κυβερνώντων, δεν μας χωράει όλες/α/ους.

Νίκη στην απεργία πείνας (από 8/1) του Δημήτρη Κουφοντίνα

Άμεση δικαίωση του αιτήματός του για μεταγωγή στις φυλακές Κορυδαλλού

Πορεία αλληλεγγύης: Σάββατο 20/02 12:00 πλ. Αγοράς

  1. Εκδικητικότητα που προέρχεται κυρίως από τη δεξιά, και έχει να κάνει τόσο με τη δράση του Δ. Κουφοντίνα, και τη συμμετοχή του στην οργάνωση που εκτέλεσε τον Παύλο Μπακογιάννη, όσο και με τη μετέπειτα αγωνιστική στάση του σε καθεστώς εγκλεισμού.

Συνέλευση αλληλεγγύης στην κατάληψη Rosa Nera
https://solidaritywithrosanera.wordpress.com/
www.facebook.com/SolidarityWithRosaNera
sinelefsi_pef@riseup.net

Άμεση δικαίωση του απεργού πείνας Δ. Κουφοντίνα στο αίτημά του για μεταγωγή στις φυλακές Κορυδαλλού

| Πορεία αλληλεγγύης | Σάββατο 20/02 12:00 πλ. Αγοράς |

«Μία από τις χειρότερες αιτίες εχθρότητας είναι η λύσσα
και η ποταπή επιθυμία να δεις να υποκύπτει,
αυτός που τολμάει να αντιστέκεται σ’ αυτό που σε συνθλίβει».

Αλμπέρ Καμύ

Το Χρονικό της Απεργίας πείνας

Στις 08/01/2021, ο  Δημήτρης Κουφοντίνας, πολιτικός κρατούμενος για τη δράση του στην «Ε.Ο. 17 Νοέμβρη», ξεκινά απεργία πείνας ενάντια στην εκδικητική(1) μεταγωγή του στις φυλακές Δομοκού (Φυλακές τύπου Γ’), όπου τον μετέφερε επιχείρηση εξπρές από τις Αγροτικές Φυλακές Βόλου (όπου και εξέτιε την ποινή του τα τελευταία 2,5 χρόνια). Εάν έπρεπε να συμμορφωθούμε ακόμα με το δικό τους νομικό status quo, ο Δ. Κουφοντίνας θα έπρεπε να μεταχθεί στον Κορυδαλλό, όπου ήταν μέχρι πρότινος.

Ως μοναδικό σημείο πάλης και ως μοναδικό όπλο ενάντια στο κράτος τιμωρό, είναι το σώμα του, που το τοποθετεί ως ανάχωμα με την έναρξη της απεργίας πείνας. Παλεύει και διεκδικεί, με αυτόν τον τρόπο, την άρση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, νομοσχέδιο που στοχοποιεί την αντίσταση στην κρατική βαρβαρότητα. Το νομοσχέδιο καθ’ εαυτό, αυστηροποιεί στο μέγιστο το καθεστώς κράτησης, κάνοντας άρση σε θεμελιώδη δικαιώματα των κρατουμένων τα οποία μετά από χρόνια και αγώνες κερδήθηκαν, υποβιβάζοντας και καθιστώντας, έτσι, τον/η κρατούμενο/η, από ανθρώπινο υποκείμενο σε αριθμημένο αντικείμενο.

Στις 16/01/2021 ο Δ. Κουφοντίνας μεταφέρεται εσπευσμένα λόγω επιδείνωσης της υγείας του στο Νοσοκομείο Λαμίας, μετά από εισαγγελική παρέμβαση, παρά την άρνηση του ίδιου για λήψη ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Ακόμα κι αυτό, αποτελεί παρεμβατική πράξη που καταστρατηγεί το δικαίωμα της προσωπικής αυτενέργειας και της ατομικής αξιοπρέπειας. Γεγονός που ωθεί, στο πλαίσιο της απεργίας πείνας, τον/την κρατούμενο/η να παραβιάσει τον πολιτικό-δεοντολογικό του/της κώδικα, υποχρεώνοντάς τον/την, εν τέλει, να λάβει αγωγή χωρίς να γίνεται σεβαστή η πολιτική επιθυμία να αγωνιστεί ως το τέλος. Εδώ προκύπτει το εξής ερώτημα (που μάλιστα υπάρχει γραμμένο σε τοίχο μέσα στις φυλακές Διαβατών): «Καλύτερα ένα φριχτό τέλος ή μια φριχτή καταπίεση χωρίς τέλος;». Στο σημείο αυτό να σημειωθεί, ότι ο Δ. Κουφοντίνας επέμεινε να βγει από το νοσοκομείο και εν τέλει τα κατάφερε. Παράλληλα, από 18/01 οι αγωνιστές Πολύκαρπος Γεωργιάδης και Βαγγέλης Σταθόπουλος πραγματοποίησαν σε συμπαράσταση πενθήμερη απεργία πείνας, ενώ από 16/01 μέχρι τις 4/2 σε απεργία πείνας βρίσκονταν και οι αγωνιστές Νίκος Μαζιώτης και Γιάννης Δημητράκης.

Μετρώντας πάνω από 40 ημέρες απεργίας πείνας, ο Δ. Κουφοντίνας νοσηλεύεται και πάλι στο νοσοκομείο Λαμίας, με την κατάσταση της υγείας του να βρίσκεται σε οριακό σημείο. Ο οργανισμός του ούτως ή άλλως είναι καταβεβλημένος, λόγω του βεβαρυμμένου ιστορικού από προηγούμενες απεργίες πείνας.

Στις 16/02, ο Δ. Κουφοντίνας μεταφέρθηκε στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Όπως δημοσιοποίησε η συνήγορός του, Ι. Κούρτοβικ, ο διοικητής στη ΜΕΘ του νοσοκομείου Λαμίας δήλωσε πως «αν το κρίνει αναγκαίο θα προβεί σε αναγκαστική σίτιση, ακόμη και με ακινητοποίηση, σύμφωνα με εισαγγελική παραγγελία για οποιαδήποτε ενδεδειγμένη ιατρική ενέργεια». Κίνηση ενάντια στη θέληση του απεργού, ενάντια στον ίδιο τον αγώνα του· κίνηση που αποτελεί βασανιστήριο (όπως επισημαίνει και η ΟΕΝΓΕ), και ενδέχεται να προκαλέσει ανεπανόρθωτες βλάβες στο σώμα του. Είναι σημαντικό να σημειωθεί πως το υπόλοιπο ιατρικό προσωπικό του νοσοκομείου δεν συναινεί στην επιλογή της αναγκαστικής σίτισης.

Διεκδικήσεις και αγώνες των κρατουμένων εν μέσω πανδημίας

Η απεργία πείνας του Δ. Κουφοντίνα διεξάγεται σε μία περίοδο, που εντείνονται οι διεκδικήσεις των κρατουμένων  για τη βελτίωση των συνθηκών εντός της φυλακής.

Το βασικό αίτημα για αποσυμφόρηση των φυλακών, όσο η πανδημία εξελίσσεται, όχι μόνο δεν ικανοποιείται, αλλά αντιθέτως λαμβάνονται μέτρα που είναι ένα προς ένα εις βάρος των κρατουμένων. Ενδεικτικά, με πρόσχημα «τον περιορισμό της μετάδοσης του νέου κορωνοϊού», ήδη από τον Μάρτη, έχουν απαγορευτεί τα επισκεπτήρια στις φυλακές, έχουν ανασταλεί όλες οι τακτικές άδειες, και σε κάποιες φυλακές έχουν σταματήσει τα μεροκάματα. Ακόμα δεν επιτρέπεται η εισαγωγή ρουχισμού, τροφίμων και άλλων αναγκαίων ειδών, απαγορεύεται η αλληλογραφία, ενώ έχουν σταματήσει και οι μεταγωγές κρατουμένων προς εξωτερικά νοσοκομεία για ιατρικές εξετάσεις, εξαιρουμένων των εκτάκτων, σοβαρών και επειγόντων περιστατικών.

Καταγγελίες γίνονται επίσης και για τις συνθήκες υγιεινής, τόσο από κρατούμενους, όσο και από δικηγόρους, αλλά και από συλλογικότητες σε αλληλεγγύη με τους φυλακισμένους. Μέσα στα καταστήματα κράτησης, αλλά και κατά τις μεταγωγές ή τις εισαγωγές «νέων» κρατούμενων, δεν λαμβάνεται κανένα υγειονομικό μέτρο προφύλαξης των κρατουμένων.

Αντίστοιχη κατάσταση υπάρχει και στα νοσοκομεία των φυλακών, όπου εκτός  από τις άθλιες συνθήκες υγιεινής, καταγράφονται ελλείψεις σε ιατροφαρμακευτικό υλικό, εξεταστικά μηχανήματα, ακόμη και βασικά ιατρικά αναλώσιμα. Ενδεικτικά, στις φυλακές Λάρισας, χρέη ιατρού εκτελούσε για καιρό κρατούμενος, ο οποίος αργότερα βρέθηκε νοσηλευόμενος, έχοντας μολυνθεί από κορωνοϊό.

Τέλος, η διαχείριση της πανδημίας, έπληξε και τις εκπαιδευτικές διαδικασίες εντός των φυλακών. Οι κρατούμενοι δεν έχουν πρόσβαση σε διαδικτυακά μαθήματα και υποδομές. Ταυτόχρονα, δεν υπάρχει πρόσβαση ούτε σε τετράδια και γραφικές ύλες, για όσο απαγορεύεται η εισαγωγή ειδών απ’ έξω.

Όπως είναι σαφές, τα παραπάνω μέτρα αφενός δεν εξασφαλίζουν την υγεία των κρατούμενων, και αφετέρου επιδεινώνουν την καθημερινότητα εντός της φυλακής, διευκολύνοντας τον έλεγχο και την πειθάρχηση. Εντείνουν την απομόνωση και την περιθωριοποίηση των έγκλειστων, αποδεικνύοντας πως για το κράτος αποτελούν περισσευούμενο πληθυσμό, ένα κομμάτι των αοράτων της κοινωνίας.

Αόρατοι/ες εντός της υγειονομικής/καπιταλιστικής κρίσης

Η υγειονομική κρίση ξεδιπλώνει ένα ντόμινο εξελίξεων με πολιτικό, κοινωνικό και αξιακό αντίκτυπο. Από την αναβίωση των οργουελικών στιγμών του 1984, μέχρι τη μπατσοκρατία και τη μόνιμη αφραγκία, η κρίση του covid-19 χτυπά συθέμελα τα όρια και τα δεδομένα του καπιταλιστικού ογκόλιθου.

Όπως είναι αναμενόμενο, αυτή η κρίση συνθλίβει τους αόρατους, τις αδύναμες και τους ταξικά ασθενέστερους. Ο όρος αόρατοι/ες τα συμπυκνώνει όλα. Ποιοι είναι όμως οι σύγχρονοι «Άθλιοι»; Ποιοι στην ευμάρεια του καπιταλιστικού ουρανού κοιτούν τα αστέρια μέσα από τον υπόνομο; Είναι όλα αυτά τα υποκείμενα που χαράχτηκαν από το κοινωνικό τραύμα στοιβαγμένα μέσα στις σύγχρονες «φυλακές ψυχών»: Είναι τα ταξικά αδέλφια μας, οι μετανάστριες που ζουν σε αχαρτογράφητη πατρίδα, που βιώνουν τη σύγχρονη κόλαση του Δάντη στα κέντρα κράτησης και υποδούλωσης. Είναι τα αδέρφια μας στα ψυχιατρεία που τα κλείνουμε έξω από τα τείχη της συνείδησής μας. Και καταλήγοντας, είναι το ίδιο το σωφρονιστικό σύστημα.

Σε συνθήκες πανδημίας, όλα τα προαναφερθέντα υποκείμενα δεν έχουν πρόσβαση στην απλή υγιεινή, στερούμενα κάθε επαφή με τον έξω κόσμο, ενώ την ίδια στιγμή είναι στοιβαγμένα 15-20 άτομα σε κελιά (σκηνές ή κοντέινερ) των 5 ατόμων. Το «Μένουμε Σπίτι, Μένουμε Ασφαλείς» που αποτελεί την κυρίαρχη ρητορεία των κυβερνώντων, δεν μας χωράει όλες/α/ους.

Νίκη στην απεργία πείνας (από 8/1) του Δημήτρη Κουφοντίνα

Άμεση δικαίωση του αιτήματός του για μεταγωγή στις φυλακές Κορυδαλλού

1. Εκδικητικότητα που προέρχεται κυρίως από τη δεξιά, και έχει να κάνει τόσο με τη δράση του Δ. Κουφοντίνα, και τη συμμετοχή του στην οργάνωση που εκτέλεσε τον Παύλο Μπακογιάννη, όσο και με τη μετέπειτα αγωνιστική στάση του σε καθεστώς εγκλεισμού.

Συνέλευση αλληλεγγύης στην κατάληψη Rosa Nera
solidaritywithrosanera.wordpress.com
facebook.com/SolidarityWithRosaNera
sinelefsi_pef@riseup.net

Θέλουμε ένα Λόφο που να μας χωράει όλους/ες

| Τρίτη 2/2 στις 17:00, αρχή της Χάλιδων |
| Συγκέντρωση ενάντια στην ανανέωση της σύμβασης για τη δημιουργία ξενοδοχείου|

Τον Αύγουστο του 2020, η Σύγκλητος του Πολυτεχνείου Κρήτης προχωρά στην εκ νέου ανανέωση της σύμβασης με την με την εταιρία Belvedere Μονοπρόσωπη Ε.Π.Ε. για την μετατροπή των τριών ιστορικών κτιρίων στο Λόφο Καστέλι σε ξενοδοχειακή μονάδα, παρόλες της αντιδράσεις που αυτή έχει επιφέρει, δίνοντας της μιά 18μηνη «περίοδο χάριτος», ώστε να μπορέσει να υλοποιήσει τα σχέδια της. Στο διάστημα αυτό η εταιρία καλείται να καταβάλλει το ποσό των 60.000 ευρώ ανά εξάμηνο (ποσό που φυσικά αφαιρείται από τα μίσθια), ενώ έχει τη δυνατότητα ανα πάσα στιγμή να αποχωρήσει αζημίως. Η 4 Φεβρουαρίου ορίζεται ως η μέρα της δεύτερης κατάθεσης για την παράταση της σύμβασης.

Συνέχεια ανάγνωσης Θέλουμε ένα Λόφο που να μας χωράει όλους/ες

συγκεντρωση αλληλεγγυης στην rosa nera την τριτη 2/2 στην χαληδων.


Συγκέντρωση την ΤΡΙΤΗ 2/2 στις 17:00 στην αρχή της Χάλιδων
ενάντια στην ανανέωση της σύμβασης από το πολυτεχνείο για τη δημιουργία ξενοδοχείου στον λόφο Καστέλι.

Στις 24 Δεκεμβρίου δημοσιεύτηκε σε τοπική ιστοσελίδα άλλο ένα αποκλειστικό ρεπορτάζ1, το οποίο παρουσιάζει τροποποιημένα σχέδια της εταιρίας Belvedere Μονοπρόσωπη Ε.Π.Ε. για την μετατροπή των τριών ιστορικών κτιρίων στο Λόφο Καστέλι σε ξενοδοχειακή μονάδα, όπως η ίδια τα απέστειλε στη δημοτική αρχή. Η αποκλειστική πρόσβαση του συγκεκριμένου ενημερωτικού μέσου (zarpanews.gr) στα φραγισμένα και φυλασσόμενα από αστυνομικές δυνάμεις κτίρια και προαύλιο χώρο, εγείρει προβληματισμούς για τη σχέση του εν λόγω μέσου με την εταιρία. Η Belvedere, που όπως ισχυρίζεται η ίδια υπόσχεται να κάνει επένδυση 18 εκ. ευρώ, μπορεί να μην έχει υποβάλει μέχρι σήμερα ισολογισμούς, μπορεί να μην εμφανίζει μετοχικό κεφάλαιο ικανό για μια τέτοια επένδυση, ωστόσο- όπως φαίνεται- έχει ήδη βρει πρόθυμους εκπροσώπους της στο συγκεκριμένο ιστότοπο.

Μετά το φιάσκο των πρώτων σχεδίων που αναδείχθηκαν από την κατάληψη Rosa Nera2 και απεικονίζουν την πρόταση της εταιρίας που περιλαμβάνει την πισίνα στο λόφο Καστέλι, οι νέες απεικονίσεις (χωρίς την πισίνα!) προσπαθούν να πείσουν για τον κοινωφελή χαρακτήρα της επένδυσης. Πέραν, λοιπόν, από ξενοδοχειακές κλίνες, επιχειρηματικό κέντρο, συνεδριακούς χώρους, καφέ και εστιατόρια, μαθαίνουμε ότι στα σχέδια της εταιρίας περιλαμβάνονται πλέον χρήσεις όπως βιβλιοθήκη. Οι ίδιοι που καταστρέψανε την κινηματική υποδομή της κατάληψης που απαριθμούσε 2.500 τίτλους βιβλίων, τώρα εντάσσουν στο σχεδιασμό τους μία βιβλιοθήκη. Οι ίδιοι που περιέφραξαν έναν ελεύθερο χώρο που οποιοσδήποτε μπορούσε να επισκεφθεί χωρίς αντίτιμο, οριοθετούν την κίνηση και τη στάση, τα σημεία κατανάλωσης και παρατήρησης, καταλύοντας κάθε έννοια δημόσιου χώρου. Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι στη συγκεκριμένη πρόταση ενσωματώνεται η εισήγηση του Δημάρχου Χανίων, Π. Σημανδηράκη, για την αξιοποίηση των κτιρίων, η οποία περιλαμβάνει βιβλιοθήκη και αναψυκτήριο.

Την ίδια στιγμή που ο δήμαρχος υποστηρίζει ότι το ιδιοκτησιακό καθεστώς των κτιρίων δεν του επιτρέπει να παρέμβει στην εν λόγω «αξιοποίηση», η εταιρία σήμερα απευθύνεται στις δημοτικές αρχές για την υλοποίηση των σχεδίων της και όχι στο ίδιο το Πολυτεχνείο Κρήτης. Φυσικά αυτό συμβαίνει καθώς η ίδια η πρόταση της εταιρίας συνεπάγεται την αλλαγή του υπάρχοντος Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου Χανίων, ώστε να επιτρέπεται η ανέγερση τέτοιας κλίμακας ξενοδοχειακής μονάδας στην περιοχή. Δε θα σταθούμε στην ίδια την προχειρότητα της εκπόνησης της μελέτης, με την οποία δε θα περνούσε το μάθημα ούτε φοιτητής στο δεύτερο εξάμηνο της Αρχιτεκτονικής Σχόλης. Θα σταθούμε όμως στο γεγονός ότι η μετατροπή των κτηρίων σε ξενοδοχείο επισφραγίζει τη μακρά ιστορία της οικονομικής εκμετάλλευσης της πόλης με γνώμονα μια μόνο αξία: «τι πουλιέται και τι αγοράζεται».

Γνωρίζουμε καλά ότι οι νέες θέσεις εργασίας, που προσφέρουν τόσο απλόχερα οι εκάστοτε επενδυτές, αφορούν κακοπληρωμένους σερβιτόρους με ελαστικά ωράρια, λατζιέρισσες με εποχική και επισφαλή εργασία, μαθητευόμενους φοιτητές που υπο-αμοίβονται μέσω προγραμμάτων voucher. Αυτό είναι το όραμα της αποκαλούμενης ανάπτυξης στην οποία αναφέρονται ως πανάκεια οι καπιταλιστές. Αυτοί που μας «ταΐζουν» με πεντάστερα κυριλέ εστιατόρια και boutique hotel, ενώ νομοθετούν ολοένα και περισσότερο την υποτίμηση της ζωής και της εργασίας μας. Στο όραμα αυτό ο ελεύθερος χώρος παύει πλέον να αποτελεί τόπο συνάντησης, ανταλλαγής προβληματισμών και πολιτικών διεκδικήσεων και μετατρέπεται σε τόπο εμπορικής εκμετάλλευσης και συσσώρευσης κερδών.

Σε αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση συντελέστηκε και η εκκένωση της κατάληψης Rosa Nera. Στόχος δεν αποτελεί μόνο η υλοποίηση των επιχειρηματικών σχεδίων της συγκεκριμένης εταιρίας, αλλά και όσοι προσπαθούν να οργανώσουν τις αντιστάσεις τους δημιουργώντας κοινούς τόπους αγώνα για υγεία, ελευθερία, ζωή. Άλλωστε πάγια τακτική της εξουσίας αποτελεί η φίμωση των φωνών που αντιστέκονται. Παρακολουθούμε φυσικά την ένταση της με αφορμή τη διαχείριση της πανδημίας από τους εκφραστές της- ντόπιους και μη.

Από την καταστολή των κινητοποιήσεων των υγειονομικών για προσλήψεις και ενίσχυση των δημόσιων νοσοκομείων και τη στρατιωτική διαχείριση των προσφύγων/ μεταναστών, μέχρι τις εκκενώσεις των πολιτικών χώρων το μήνυμα είναι ένα: να παραμείνουμε στην ιδιωτική μας σφαίρα, να βγαίνουμε από το σπίτι μας μόνο για δουλειά και κατανάλωση με μοναδικό τόπο έκφρασης και κριτικής τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η Rosa Nera δεκαέξι χρόνια αποτελεί την εδαφικοποίηση της αντίστασης στα παραπάνω, ένα κοινό τόπο συνάντησης και δημιουργίας πολιτικών διαδικασιών αμφισβήτησης του υπάρχοντος καταπιεστικού συστήματος. Η ίδια η συνάντηση, το κοινό βίωμα, ο πολιτικός και καλλιτεχνικός προβληματισμός, η δημιουργία και η αλληλεγγύη μεταξύ των καταπιεσμένων, αποτελούν μονόδρομο για τη διασφάλιση της ελεύθερης και κοινωνικής χρήσης του χώρου. Γι’ αυτό τα κτίρια και η αυλή στον λόφο Καστέλι θα ανοίξουν και πάλι.

Θα μαρτυρούν την ιστορία τους, θα ανακαλούν τη συλλογική μνήμη και τις βιωμένες εμπειρίες όλων όσων τους έδωσαν και θα τους δίνουν ζωή.

Συνέλευση Αλληλεγγύης στην Κατάληψη Rosa Nera
sinelefsi_pef@riseup.net
https://www.facebook.com/SolidarityWithRosaNera

: Ε. Πενταράκη, “Αποκλειστικό: Το κτίριο της 5ης Μεραρχίας μετά την επέμβαση της αστυνομίας | PhotosVideo”, zarpanews.gr, 16/9/20
: Ε. Πενταράκη, “Χανιά | Τι εντόπισε η Αρχαιολογία στο υπόγειο του κτιρίου στο ΛόφοΚαστέλι – Αποκλειστικό
φωτορεπορτάζ”, zarpanews.gr, 12/10/20
2 : Κατάληψη Rosa Nera, “Ξενοδοχείον Λόφος Καστέλι – ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ”, rosanera.squat.gr, 22/10/20

εβγαλε βρωμα η ιστορια οτι ξοφλησαμε…

Η απαγόρευση συναθροίσεων άνω των 3 ατόμων που επιβλήθηκε τόσο κατά το τριήμερο τουΠολυτεχνείου, όσο και για τις 6 Δεκέμβρη, έγινε με πρόφαση την πανδημία του κορωνοϊού. Στο μεσοδιάστημα, ο ίδιος ο υπουργός δημόσιας τάξης, Μ. Χρυσοχοΐδης, ξεκαθάριζε πως ο ιός δεν
κολλά σε εξ ωτερικούς χώρους, επιδεικνύοντας με θρασύτητα την αποκλειστικά κατασταλτική χρησιμότητα αυτών των «υγειονομικών» μέτρων.

Η ένταση της καταστολής και ο νέος κύκλος στοχοποίησης του αγωνιζόμενου κινήματος ως «εσωτερικού εχθρού» δεν εκκινεί από έναν αφηρημένο «δεξιό ρεβανσισμό» (δηλαδή την ανάγκη για ανάκτηση του χαμένου εδάφους και για «αντεκδίκηση» μετά από μία τετραετία «αριστερής» διακυβέρνησης). Στον πυρήνα αυτών των απαγορεύσεων κυοφορείται ένας πολύ συγκεκριμένος στόχος και το ελληνικό κράτος έχει βάλει στοίχημα ότι θα τον κατακτήσει. Ο στόχος αυτός δεν είναι άλλος από τη συντριβή του κινήματος, που συμβολικά προβάλλεται στην επιβολή της κρατικής πολιτικής και βούλησης στον δρόμο. Μάλιστα σε δύο ημερομηνίες-ορόσημα για την ιστορία των αντιστάσεων στον ελλαδικό χώρο. Κατακτώντας αυτόν τον συμβολισμό, το ελληνικό κράτος φιλοδοξεί να είναι αυτό που πλέον θα καθορίζει τους όρους του αγώνα:


-Με νέα κατασταλτικά μέτρα (νομός για την απαγόρευση των διαδηλώσεων), νέα σώματα ασφαλείας (ΔΡΑΣΗ, ΟΔΟΣ, πανεπιστημιακή αστυνομία), εισαγωγή νέων τεχνολογιών στην αστυνόμευση (drones, θερμικές κάμερες), πρόσληψη ακόμα περισσότερων μπάτσων, ενίσχυση και αναβάθμιση του εξοπλισμού τους,


-Με την εφαρμογή απαγορεύσεων στον δημόσιο χώρο, αξιοποιώντας την καραντίνα (και συνολικά την πανδημία) ως ευκαιρία για δοκιμή των νέων νομοσχεδίων, όπως αυτό για την απαγόρευση διαδηλώσεων


-Με εκκενώσεις καταλήψεων, και διάλυση συγκεντρώσεων και πορειών

Η θωράκιση των κατασταλτικών μηχανισμών του κράτους έρχεται να «κουμπώσει» με τη «νέα» κανονικότητα της μετά-covid εποχής. Την πραγματικότητα της περαιτέρω υποτίμησης της εργατικής δύναμης, της καταστρατήγησης εργασιακών κεκτημένων (ποινικοποίηση απεργίας, κατάργηση υπερωρίας), της μετατόπισης από το κόστος της δημόσιας περίθαλψης στο κέρδος των ιδιωτικών κλινικών, των αντιπεριβαλλοντικών νομοσχεδίων που μετατρέπουν το φυσικό περιβάλλον σε ένα απέραντο οικόπεδο προς εκμετάλλευση, της αναδιάρθρωσης του εκπαιδευτικού συστήματος προς όφελος της ιδιωτικής επιχειρηματικότητας. Όλες αυτές οι επενδυτικές βλέψεις συνθέτουν το «όραμα» της ανάπτυξης, και πάνε πακέτο με την όξυνση της καταστολής. Με τη σειρά της λειτουργεί προληπτικά για να περιοριστούν και να ποινικοποιηθούν εκ των προτέρων οι
κοινωνικές-ταξικές αντιστάσεις, ώστε ο αναπτυξιακός οδοστρωτήρας να έχει το ελεύθερο για να ξεζουμίσει κάθε πτυχή της ζωής των από κάτω: χαμηλότερα μεροκάματα, περισσότερη και πιο εντατική δουλειά, απρόσιτη περίθαλψη, βιομηχανοποιημένα φυσικά τοπία, και φυσικά
περισσότεροι μπάτσοι.


*


Τα γεγονότα των ημερών της 17ης Νοεμβρίου, και της 6ης Δεκέμβρη είναι γνωστά. Σε όλη την Ελλάδα, παρά την απαγόρευση των συναθροίσεων, το κίνημα έδωσε το παρόν. Σχεδόν σε κάθε
πόλη, ήταν η πολιτική παρουσία του κινηματικού κόσμου και συνολικά των αντιστεκόμενων, που κατεγράφη δημόσια, σε συνάρτηση βέβαια με την εντεινόμενη καταστολή, και τις καθολικές απαγορεύσεις.

Στα Χανιά, το τοπικό κίνημα βρέθηκε στον δρόμο και τις δύο ημέρες, επισημαίνοντας την ουσία της καταστολής και των απαγορεύσεων, με κεντρικό σύνθημα «αυτοί που διαλύσαν τα νοσοκομεία, βγάζουνε στον δρόμο την αστυνομία».


*


Μερικές μέρες αργότερα διαπιστώσαμε την δημοσιοποίηση φωτογραφίας στις 6/12 από τον Σ. Κ. που υπηρετεί στο Α.Τ. να ποζάρει σε μια αυλή σπιτιού με κατασχεμένο-κλεμμένο πανό του ΚΚΕ (μλ), μετά την αστυνομική επίθεση στις 6 Δεκέμβρη.

Ο συγκεκριμένος μπάτσος ήταν μεταξύ αυτών που επιτέθηκαν στη συγκέντρωση, συλλαμβάνοντας και χτυπώντας αγωνιζόμενο κόσμο. Είναι εμφανές ότι με την επιλογή του να δημοσιοποιήσει τον εαυτό του να κραδαίνει το πανό ως λάφυρο, δεν επικυρώνει απλά τον ρόλο του στις κατασταλτικές κινήσεις του κράτους. Με την κίνησή του αυτή ενσαρκώνει την κρατική πυγμή, και γίνεται κυριολεκτικά ένα εκ των προσώπων που στελεχώνουν τους κατασταλτικούς πανηγυρισμούς για το «τέλος των κινημάτων και των αντιστάσεων», και για το μονοπώλιο της αστυνομίας στον δρόμο. Συνειδητά επέλεξε να βγει ένα βήμα μπροστά σε σχέση με τους συναδέλφους του, εμπαίζοντας μάλιστα τους ανθρώπους που με τη στάση τους αψηφούν την καταστολή, για να στήσουν αναχώματα στην επέλαση των αφεντικών και τη φτωχοποίηση της ζωής μας. Με τη στάση του δηλώνει πως δεν είναι απλά «ένας αστυνομικός που δέχεται και υπακούει σε εντολές», αλλά ένα στρατευμένο κατασταλτικό όργανο, που καυχιέται για τις κεντρικές πολιτικές επιλογές σαν άλλος υπουργός.


Άλλο ένα «μεμονωμένο περιστατικό», λοιπόν, έρχεται να προστεθεί στις αλλεπάλληλες καταγγελίε αστυνομικής βίας στις γειτονιές των μητροπόλεων αλλά και της επαρχίας, με εξέχον στιγμιότυπο τη
βεβήλωση της ανθοδέσμης από το μνημείο του Γρηγορόπουλου στις 6 Δεκέμβρη. Προφανώς δεν είναι οι επιλογές του κάθε μπάτσου αυτές που ορίζουν τη δράση της αστυνομίας, αλλά ο ίδιος ο ρόλος της, όπως και οι πολιτικές εντολές που λαμβάνει. Και σε αυτή την κίνηση, όσο συμβολική και αν είναι, αποκρυσταλλώνεται ο ρόλος της αστυνομίας ως μηχανισμός διατήρησης της τάξης και καταστολής των από κάτω, όσο και οι κεντρικές οδηγίες που έχει λάβει για τη διάλυση των κινητοποιήσεων.

Εμείς αναγνωρίζουμε σε αυτή τη φωτογραφία, πως ο Σ.Κ. επισημαίνει ότι είναι ένας δηλωμένος εχθρός του κινήματος. Ένα όργανο στα κατασταλτικά σχέδια που έρχονται να πλαισιώσουν την επίθεση του κράτους και των αφεντικών απέναντι στην τάξη μας, στους φτωχούς και τις καταπιεσμένες· απέναντι σε καθέναν και καθεμία που επιλέγει να σηκώσει ανάστημα και να αγωνιστεί· απέναντι σε καθετί διαφορετικό που μπαίνει στο στόχαστρο της κανονικότητας.

Να γνωρίζει ότι εμείς θα συνεχίσουμε να είμαστε στον δρόμο, όπως κάναμε στη συγκέντρωση ενάντια στην καταστολή στις 10/12 ενάντια στην αστυνομική καταστολή, στη συγκέντρωση στις 06/01 στο Γυαλί Τζαμί για την υπεράσπιση της κατάληψης Rosa Nera, αλλά και στις πορείες γειτονιάς σε όλη την πόλη.


ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ


ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ 100 ΝΕΚΡΟΙ, ΑΥΤΟ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΚΡΥΨΕΙ Η ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ
ΜΠΑΤΣΟΙ ΠΑΝΤΟΥ, ΥΓΕΙΑ ΠΟΥΘΕΝΑ – ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ ΓΙΑ Τ’ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

Συνέλευση αλληλεγγύης στην κατάληψη Rosa Nera
https://solidaritywithrosanera.wordpress.com
https://www.facebook.com/pg/SolidarityWithRosaNera

Ανταπόκριση από την συγκέντωση αλληλεγγύης στη Rosa Nera 6/1/21

Ανταπόκριση από τη σημερινή παρέμβαση, γράφουν οι σύντροφοι από την εφημερίδα δρόμου Άπατρις:

Συνέχεια ανάγνωσης Ανταπόκριση από την συγκέντωση αλληλεγγύης στη Rosa Nera 6/1/21