Αρχείο κατηγορίας Κείμενα

Τεκμηρίωση των τρόπων παθητικής καταστολής στο συγκρότημα κτιρίων του λόφου Καστέλι

Αναδημοσιεύουμε αυτούσιο το άρθρο του Κοινωνικού Ραδιοφώνου Χανίων (ΚΡαΧ)

Συνέχεια ανάγνωσης Τεκμηρίωση των τρόπων παθητικής καταστολής στο συγκρότημα κτιρίων του λόφου Καστέλι

Πλούτος είναι ό,τι μοιραζόμαστε

Αναδημοσίευση άρθρου από το blog των έμφυλων αταξιών,

σκέψεις από μία έμφυλη αταξία

Την Παρασκευή 2/7 βρεθήκαμε στην αυλή της Ρόζας, με αφορμή την εκδήλωση των έμφυλων αταξιών, Συμμετοχικός διάλογος για τον σεξισμό και τις παραβιαστικές συμπεριφορές.

Συνέχεια ανάγνωσης Πλούτος είναι ό,τι μοιραζόμαστε

Οι «πολλαπλές μας πραγματικότητες»

Γράφει ο Samy, μέλος της ανοιχτής συνέλευσης

Οι «πολλαπλές μας πραγματικότητες», σχόλια για την ανοιχτή αυλή της πολυεθνικής εργατικής τάξης των Χανίων, την οποία αυλή – όλο και περισσότερα στρώματα της πόλης – αποκαλούν Rosa Nera, ένα όνομα που συνδέουν με μια σειρά από προσβάσεις ενάντια σε κοινωνικούς αποκλεισμούς.

Συνέχεια ανάγνωσης Οι «πολλαπλές μας πραγματικότητες»

Νομίζουν πως κόβοντας το ρεύμα θα βιώσουμε κάποιου είδους ήττα;

Γράφει η Δέσποινα:

Συνέχεια ανάγνωσης Νομίζουν πως κόβοντας το ρεύμα θα βιώσουμε κάποιου είδους ήττα;

Αναγνωστήριο Όλων

Την ημέρα της ανακατάληψης της Rosa Nera, με την απελευθέρωση του χώρου, δημιουργήθηκε η ανάγκη από όλους για έκφραση ιδεών για τη χρήση και τις λειτουργίες της αυλής και των κτιρίων που την περιβάλλουν, οπότε και συγκροτήθηκε η ανοιχτή Συνέλευση Αυτοδιοργάνωσης του Λόφου Καστέλι.

Συνέχεια ανάγνωσης Αναγνωστήριο Όλων

Ενάντια στην υποτίμηση της ζωής και της εργασίας μας

Η επιστροφή στην κανονικότητα, κατά το προσφιλές πλέον στην κυβέρνηση αφήγημα για την μετα- covid εποχή, δεν θα ήταν δυνατόν να μην περιλαμβάνει ακόμη μια “διαβούλευση”. Μέσα στην συνολικότερη δυστοπική κατάσταση που βιώνουμε όλοι και όλες, έρχεται να προστεθεί και το αντεργατικό νομοσχέδιο Χατζηδάκη για τα εργασιακά, το οποίο σκοπό έχει να ρίξει ουσιαστικά ταφόπλακα στις εργατικές διεκδικήσεις και στις εργασιακές συνθήκες έτσι όπως τις γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Μετά και από την εσκεμμένη υποβάθμιση της δημόσιας περίθαλψης, την λεηλασία του φυσικού πλούτου και του περιβάλλοντος, την μετατροπή των πανεπιστημίων σε επιχείρηση, με την είσοδο της αστυνομίας στα εκπαιδευτικά ιδρύματα, αλλά και σε όλες τις πτυχές της κοινωνικής μας ζωής, το καινούριο νομοσχέδιο έρχεται να ολοκληρώσει την καπιταλιστική αναδιάρθρωση προς όφελος του κεφαλαίου και την περαιτέρω υποτίμηση της ζωής και της εργασίας μας.

Συνέχεια ανάγνωσης Ενάντια στην υποτίμηση της ζωής και της εργασίας μας

Room with a view

Προσωπική τοποθέτηση από Marianna Mpemp, σχετικά με τους δήθεν ανύπαρκτους χώρους του Πολυτεχνείου:

Αυτή η φωτογραφία έρχεται με μία ιστορία:

* Room with a view *

Το φθινόπωρο του 2017 βρέθηκα να συμμετέχω στη Θεατρική Ομάδα του Πολυτεχνείου τ(σ)ης Κρήτης (γνωστή στα πέριξ ως ΘΟΠτσηΚ). Το πρώτο και πιο βασικό πρόβλημα που κληθήκαμε να λύσουμε ήταν Ο ΧΩΡΟΣ. Το πού θα συναντιόμαστε δηλαδή, 2 φορές την εβδομάδα από 3-4 -βραδινές- ώρες κάνοντας πρόβες.

Συνέχεια ανάγνωσης Room with a view

Μια οφειλόμενη απάντηση στις παραγγελίες εκκένωσης του ανακατειλημμένου λόφου Καστέλι

Γράφει μία εκ των καταληψιών

Ήταν δίκαιο και έγινε πράξη. Έτσι από εδώ και πέρα θα έπρεπε ν’ αναφερόμαστε στην εκδίωξη των δυνάμεων καταστολής από τον λόφο Καστέλι, στην απελευθέρωση της επί 9 μήνες κλειδαμπαρωμένης Rosa Nera, στο πάγωμα της ξενοδοχοποίησης του “μπαλκονιού των Χανίων”. Η ανακατάληψη όχι μόνο της Rosa Nera, λοιπόν, αλλά και ολόκληρου του λόφου Καστέλι ήταν δίκαια και έγινε πράξη. Αυτή ήταν η αντίδραση όλης της κοινωνίας όταν μαθεύτηκαν τα ευχάριστα νέα στην πόλη, αλλά και πανελλαδικά. “Μπράβο παιδιά”, “Επιτέλους!”, αυτή ήταν η αντίδραση των περαστικών και των θαμώνων των καφενείων στην παλιά πόλη λίγη ώρα μετά την ανακατάληψη. Σηκωμένες γροθιές και κόρνες από τα διερχόμενα αυτοκίνητα. Μια μεγάλη ανακούφιση από τους κατοίκους της παλιάς πόλης για το πάγωμα της δημιουργίας ενός ακόμα ξενοδοχείου στα ήδη τουριστικοποιημένα σοκάκια του παλιού λιμανιού.

Συνέχεια ανάγνωσης Μια οφειλόμενη απάντηση στις παραγγελίες εκκένωσης του ανακατειλημμένου λόφου Καστέλι

συγκεντρωση αλληλεγγυης στην rosa nera την τριτη 2/2 στην χαληδων.


Συγκέντρωση την ΤΡΙΤΗ 2/2 στις 17:00 στην αρχή της Χάλιδων
ενάντια στην ανανέωση της σύμβασης από το πολυτεχνείο για τη δημιουργία ξενοδοχείου στον λόφο Καστέλι.

Στις 24 Δεκεμβρίου δημοσιεύτηκε σε τοπική ιστοσελίδα άλλο ένα αποκλειστικό ρεπορτάζ1, το οποίο παρουσιάζει τροποποιημένα σχέδια της εταιρίας Belvedere Μονοπρόσωπη Ε.Π.Ε. για την μετατροπή των τριών ιστορικών κτιρίων στο Λόφο Καστέλι σε ξενοδοχειακή μονάδα, όπως η ίδια τα απέστειλε στη δημοτική αρχή. Η αποκλειστική πρόσβαση του συγκεκριμένου ενημερωτικού μέσου (zarpanews.gr) στα φραγισμένα και φυλασσόμενα από αστυνομικές δυνάμεις κτίρια και προαύλιο χώρο, εγείρει προβληματισμούς για τη σχέση του εν λόγω μέσου με την εταιρία. Η Belvedere, που όπως ισχυρίζεται η ίδια υπόσχεται να κάνει επένδυση 18 εκ. ευρώ, μπορεί να μην έχει υποβάλει μέχρι σήμερα ισολογισμούς, μπορεί να μην εμφανίζει μετοχικό κεφάλαιο ικανό για μια τέτοια επένδυση, ωστόσο- όπως φαίνεται- έχει ήδη βρει πρόθυμους εκπροσώπους της στο συγκεκριμένο ιστότοπο.

Μετά το φιάσκο των πρώτων σχεδίων που αναδείχθηκαν από την κατάληψη Rosa Nera2 και απεικονίζουν την πρόταση της εταιρίας που περιλαμβάνει την πισίνα στο λόφο Καστέλι, οι νέες απεικονίσεις (χωρίς την πισίνα!) προσπαθούν να πείσουν για τον κοινωφελή χαρακτήρα της επένδυσης. Πέραν, λοιπόν, από ξενοδοχειακές κλίνες, επιχειρηματικό κέντρο, συνεδριακούς χώρους, καφέ και εστιατόρια, μαθαίνουμε ότι στα σχέδια της εταιρίας περιλαμβάνονται πλέον χρήσεις όπως βιβλιοθήκη. Οι ίδιοι που καταστρέψανε την κινηματική υποδομή της κατάληψης που απαριθμούσε 2.500 τίτλους βιβλίων, τώρα εντάσσουν στο σχεδιασμό τους μία βιβλιοθήκη. Οι ίδιοι που περιέφραξαν έναν ελεύθερο χώρο που οποιοσδήποτε μπορούσε να επισκεφθεί χωρίς αντίτιμο, οριοθετούν την κίνηση και τη στάση, τα σημεία κατανάλωσης και παρατήρησης, καταλύοντας κάθε έννοια δημόσιου χώρου. Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι στη συγκεκριμένη πρόταση ενσωματώνεται η εισήγηση του Δημάρχου Χανίων, Π. Σημανδηράκη, για την αξιοποίηση των κτιρίων, η οποία περιλαμβάνει βιβλιοθήκη και αναψυκτήριο.

Την ίδια στιγμή που ο δήμαρχος υποστηρίζει ότι το ιδιοκτησιακό καθεστώς των κτιρίων δεν του επιτρέπει να παρέμβει στην εν λόγω «αξιοποίηση», η εταιρία σήμερα απευθύνεται στις δημοτικές αρχές για την υλοποίηση των σχεδίων της και όχι στο ίδιο το Πολυτεχνείο Κρήτης. Φυσικά αυτό συμβαίνει καθώς η ίδια η πρόταση της εταιρίας συνεπάγεται την αλλαγή του υπάρχοντος Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου Χανίων, ώστε να επιτρέπεται η ανέγερση τέτοιας κλίμακας ξενοδοχειακής μονάδας στην περιοχή. Δε θα σταθούμε στην ίδια την προχειρότητα της εκπόνησης της μελέτης, με την οποία δε θα περνούσε το μάθημα ούτε φοιτητής στο δεύτερο εξάμηνο της Αρχιτεκτονικής Σχόλης. Θα σταθούμε όμως στο γεγονός ότι η μετατροπή των κτηρίων σε ξενοδοχείο επισφραγίζει τη μακρά ιστορία της οικονομικής εκμετάλλευσης της πόλης με γνώμονα μια μόνο αξία: «τι πουλιέται και τι αγοράζεται».

Γνωρίζουμε καλά ότι οι νέες θέσεις εργασίας, που προσφέρουν τόσο απλόχερα οι εκάστοτε επενδυτές, αφορούν κακοπληρωμένους σερβιτόρους με ελαστικά ωράρια, λατζιέρισσες με εποχική και επισφαλή εργασία, μαθητευόμενους φοιτητές που υπο-αμοίβονται μέσω προγραμμάτων voucher. Αυτό είναι το όραμα της αποκαλούμενης ανάπτυξης στην οποία αναφέρονται ως πανάκεια οι καπιταλιστές. Αυτοί που μας «ταΐζουν» με πεντάστερα κυριλέ εστιατόρια και boutique hotel, ενώ νομοθετούν ολοένα και περισσότερο την υποτίμηση της ζωής και της εργασίας μας. Στο όραμα αυτό ο ελεύθερος χώρος παύει πλέον να αποτελεί τόπο συνάντησης, ανταλλαγής προβληματισμών και πολιτικών διεκδικήσεων και μετατρέπεται σε τόπο εμπορικής εκμετάλλευσης και συσσώρευσης κερδών.

Σε αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση συντελέστηκε και η εκκένωση της κατάληψης Rosa Nera. Στόχος δεν αποτελεί μόνο η υλοποίηση των επιχειρηματικών σχεδίων της συγκεκριμένης εταιρίας, αλλά και όσοι προσπαθούν να οργανώσουν τις αντιστάσεις τους δημιουργώντας κοινούς τόπους αγώνα για υγεία, ελευθερία, ζωή. Άλλωστε πάγια τακτική της εξουσίας αποτελεί η φίμωση των φωνών που αντιστέκονται. Παρακολουθούμε φυσικά την ένταση της με αφορμή τη διαχείριση της πανδημίας από τους εκφραστές της- ντόπιους και μη.

Από την καταστολή των κινητοποιήσεων των υγειονομικών για προσλήψεις και ενίσχυση των δημόσιων νοσοκομείων και τη στρατιωτική διαχείριση των προσφύγων/ μεταναστών, μέχρι τις εκκενώσεις των πολιτικών χώρων το μήνυμα είναι ένα: να παραμείνουμε στην ιδιωτική μας σφαίρα, να βγαίνουμε από το σπίτι μας μόνο για δουλειά και κατανάλωση με μοναδικό τόπο έκφρασης και κριτικής τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η Rosa Nera δεκαέξι χρόνια αποτελεί την εδαφικοποίηση της αντίστασης στα παραπάνω, ένα κοινό τόπο συνάντησης και δημιουργίας πολιτικών διαδικασιών αμφισβήτησης του υπάρχοντος καταπιεστικού συστήματος. Η ίδια η συνάντηση, το κοινό βίωμα, ο πολιτικός και καλλιτεχνικός προβληματισμός, η δημιουργία και η αλληλεγγύη μεταξύ των καταπιεσμένων, αποτελούν μονόδρομο για τη διασφάλιση της ελεύθερης και κοινωνικής χρήσης του χώρου. Γι’ αυτό τα κτίρια και η αυλή στον λόφο Καστέλι θα ανοίξουν και πάλι.

Θα μαρτυρούν την ιστορία τους, θα ανακαλούν τη συλλογική μνήμη και τις βιωμένες εμπειρίες όλων όσων τους έδωσαν και θα τους δίνουν ζωή.

Συνέλευση Αλληλεγγύης στην Κατάληψη Rosa Nera
sinelefsi_pef@riseup.net
https://www.facebook.com/SolidarityWithRosaNera

: Ε. Πενταράκη, “Αποκλειστικό: Το κτίριο της 5ης Μεραρχίας μετά την επέμβαση της αστυνομίας | PhotosVideo”, zarpanews.gr, 16/9/20
: Ε. Πενταράκη, “Χανιά | Τι εντόπισε η Αρχαιολογία στο υπόγειο του κτιρίου στο ΛόφοΚαστέλι – Αποκλειστικό
φωτορεπορτάζ”, zarpanews.gr, 12/10/20
2 : Κατάληψη Rosa Nera, “Ξενοδοχείον Λόφος Καστέλι – ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ”, rosanera.squat.gr, 22/10/20

εβγαλε βρωμα η ιστορια οτι ξοφλησαμε…

Η απαγόρευση συναθροίσεων άνω των 3 ατόμων που επιβλήθηκε τόσο κατά το τριήμερο τουΠολυτεχνείου, όσο και για τις 6 Δεκέμβρη, έγινε με πρόφαση την πανδημία του κορωνοϊού. Στο μεσοδιάστημα, ο ίδιος ο υπουργός δημόσιας τάξης, Μ. Χρυσοχοΐδης, ξεκαθάριζε πως ο ιός δεν
κολλά σε εξ ωτερικούς χώρους, επιδεικνύοντας με θρασύτητα την αποκλειστικά κατασταλτική χρησιμότητα αυτών των «υγειονομικών» μέτρων.

Η ένταση της καταστολής και ο νέος κύκλος στοχοποίησης του αγωνιζόμενου κινήματος ως «εσωτερικού εχθρού» δεν εκκινεί από έναν αφηρημένο «δεξιό ρεβανσισμό» (δηλαδή την ανάγκη για ανάκτηση του χαμένου εδάφους και για «αντεκδίκηση» μετά από μία τετραετία «αριστερής» διακυβέρνησης). Στον πυρήνα αυτών των απαγορεύσεων κυοφορείται ένας πολύ συγκεκριμένος στόχος και το ελληνικό κράτος έχει βάλει στοίχημα ότι θα τον κατακτήσει. Ο στόχος αυτός δεν είναι άλλος από τη συντριβή του κινήματος, που συμβολικά προβάλλεται στην επιβολή της κρατικής πολιτικής και βούλησης στον δρόμο. Μάλιστα σε δύο ημερομηνίες-ορόσημα για την ιστορία των αντιστάσεων στον ελλαδικό χώρο. Κατακτώντας αυτόν τον συμβολισμό, το ελληνικό κράτος φιλοδοξεί να είναι αυτό που πλέον θα καθορίζει τους όρους του αγώνα:


-Με νέα κατασταλτικά μέτρα (νομός για την απαγόρευση των διαδηλώσεων), νέα σώματα ασφαλείας (ΔΡΑΣΗ, ΟΔΟΣ, πανεπιστημιακή αστυνομία), εισαγωγή νέων τεχνολογιών στην αστυνόμευση (drones, θερμικές κάμερες), πρόσληψη ακόμα περισσότερων μπάτσων, ενίσχυση και αναβάθμιση του εξοπλισμού τους,


-Με την εφαρμογή απαγορεύσεων στον δημόσιο χώρο, αξιοποιώντας την καραντίνα (και συνολικά την πανδημία) ως ευκαιρία για δοκιμή των νέων νομοσχεδίων, όπως αυτό για την απαγόρευση διαδηλώσεων


-Με εκκενώσεις καταλήψεων, και διάλυση συγκεντρώσεων και πορειών

Η θωράκιση των κατασταλτικών μηχανισμών του κράτους έρχεται να «κουμπώσει» με τη «νέα» κανονικότητα της μετά-covid εποχής. Την πραγματικότητα της περαιτέρω υποτίμησης της εργατικής δύναμης, της καταστρατήγησης εργασιακών κεκτημένων (ποινικοποίηση απεργίας, κατάργηση υπερωρίας), της μετατόπισης από το κόστος της δημόσιας περίθαλψης στο κέρδος των ιδιωτικών κλινικών, των αντιπεριβαλλοντικών νομοσχεδίων που μετατρέπουν το φυσικό περιβάλλον σε ένα απέραντο οικόπεδο προς εκμετάλλευση, της αναδιάρθρωσης του εκπαιδευτικού συστήματος προς όφελος της ιδιωτικής επιχειρηματικότητας. Όλες αυτές οι επενδυτικές βλέψεις συνθέτουν το «όραμα» της ανάπτυξης, και πάνε πακέτο με την όξυνση της καταστολής. Με τη σειρά της λειτουργεί προληπτικά για να περιοριστούν και να ποινικοποιηθούν εκ των προτέρων οι
κοινωνικές-ταξικές αντιστάσεις, ώστε ο αναπτυξιακός οδοστρωτήρας να έχει το ελεύθερο για να ξεζουμίσει κάθε πτυχή της ζωής των από κάτω: χαμηλότερα μεροκάματα, περισσότερη και πιο εντατική δουλειά, απρόσιτη περίθαλψη, βιομηχανοποιημένα φυσικά τοπία, και φυσικά
περισσότεροι μπάτσοι.


*


Τα γεγονότα των ημερών της 17ης Νοεμβρίου, και της 6ης Δεκέμβρη είναι γνωστά. Σε όλη την Ελλάδα, παρά την απαγόρευση των συναθροίσεων, το κίνημα έδωσε το παρόν. Σχεδόν σε κάθε
πόλη, ήταν η πολιτική παρουσία του κινηματικού κόσμου και συνολικά των αντιστεκόμενων, που κατεγράφη δημόσια, σε συνάρτηση βέβαια με την εντεινόμενη καταστολή, και τις καθολικές απαγορεύσεις.

Στα Χανιά, το τοπικό κίνημα βρέθηκε στον δρόμο και τις δύο ημέρες, επισημαίνοντας την ουσία της καταστολής και των απαγορεύσεων, με κεντρικό σύνθημα «αυτοί που διαλύσαν τα νοσοκομεία, βγάζουνε στον δρόμο την αστυνομία».


*


Μερικές μέρες αργότερα διαπιστώσαμε την δημοσιοποίηση φωτογραφίας στις 6/12 από τον Σ. Κ. που υπηρετεί στο Α.Τ. να ποζάρει σε μια αυλή σπιτιού με κατασχεμένο-κλεμμένο πανό του ΚΚΕ (μλ), μετά την αστυνομική επίθεση στις 6 Δεκέμβρη.

Ο συγκεκριμένος μπάτσος ήταν μεταξύ αυτών που επιτέθηκαν στη συγκέντρωση, συλλαμβάνοντας και χτυπώντας αγωνιζόμενο κόσμο. Είναι εμφανές ότι με την επιλογή του να δημοσιοποιήσει τον εαυτό του να κραδαίνει το πανό ως λάφυρο, δεν επικυρώνει απλά τον ρόλο του στις κατασταλτικές κινήσεις του κράτους. Με την κίνησή του αυτή ενσαρκώνει την κρατική πυγμή, και γίνεται κυριολεκτικά ένα εκ των προσώπων που στελεχώνουν τους κατασταλτικούς πανηγυρισμούς για το «τέλος των κινημάτων και των αντιστάσεων», και για το μονοπώλιο της αστυνομίας στον δρόμο. Συνειδητά επέλεξε να βγει ένα βήμα μπροστά σε σχέση με τους συναδέλφους του, εμπαίζοντας μάλιστα τους ανθρώπους που με τη στάση τους αψηφούν την καταστολή, για να στήσουν αναχώματα στην επέλαση των αφεντικών και τη φτωχοποίηση της ζωής μας. Με τη στάση του δηλώνει πως δεν είναι απλά «ένας αστυνομικός που δέχεται και υπακούει σε εντολές», αλλά ένα στρατευμένο κατασταλτικό όργανο, που καυχιέται για τις κεντρικές πολιτικές επιλογές σαν άλλος υπουργός.


Άλλο ένα «μεμονωμένο περιστατικό», λοιπόν, έρχεται να προστεθεί στις αλλεπάλληλες καταγγελίε αστυνομικής βίας στις γειτονιές των μητροπόλεων αλλά και της επαρχίας, με εξέχον στιγμιότυπο τη
βεβήλωση της ανθοδέσμης από το μνημείο του Γρηγορόπουλου στις 6 Δεκέμβρη. Προφανώς δεν είναι οι επιλογές του κάθε μπάτσου αυτές που ορίζουν τη δράση της αστυνομίας, αλλά ο ίδιος ο ρόλος της, όπως και οι πολιτικές εντολές που λαμβάνει. Και σε αυτή την κίνηση, όσο συμβολική και αν είναι, αποκρυσταλλώνεται ο ρόλος της αστυνομίας ως μηχανισμός διατήρησης της τάξης και καταστολής των από κάτω, όσο και οι κεντρικές οδηγίες που έχει λάβει για τη διάλυση των κινητοποιήσεων.

Εμείς αναγνωρίζουμε σε αυτή τη φωτογραφία, πως ο Σ.Κ. επισημαίνει ότι είναι ένας δηλωμένος εχθρός του κινήματος. Ένα όργανο στα κατασταλτικά σχέδια που έρχονται να πλαισιώσουν την επίθεση του κράτους και των αφεντικών απέναντι στην τάξη μας, στους φτωχούς και τις καταπιεσμένες· απέναντι σε καθέναν και καθεμία που επιλέγει να σηκώσει ανάστημα και να αγωνιστεί· απέναντι σε καθετί διαφορετικό που μπαίνει στο στόχαστρο της κανονικότητας.

Να γνωρίζει ότι εμείς θα συνεχίσουμε να είμαστε στον δρόμο, όπως κάναμε στη συγκέντρωση ενάντια στην καταστολή στις 10/12 ενάντια στην αστυνομική καταστολή, στη συγκέντρωση στις 06/01 στο Γυαλί Τζαμί για την υπεράσπιση της κατάληψης Rosa Nera, αλλά και στις πορείες γειτονιάς σε όλη την πόλη.


ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ


ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ 100 ΝΕΚΡΟΙ, ΑΥΤΟ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΚΡΥΨΕΙ Η ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ
ΜΠΑΤΣΟΙ ΠΑΝΤΟΥ, ΥΓΕΙΑ ΠΟΥΘΕΝΑ – ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ ΓΙΑ Τ’ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

Συνέλευση αλληλεγγύης στην κατάληψη Rosa Nera
https://solidaritywithrosanera.wordpress.com
https://www.facebook.com/pg/SolidarityWithRosaNera