Ό,τι πουλιέται είναι άχρηστο, ο πλούτος βρίσκεται σε όσα μοιραζόμαστε

 Δεν είναι η πρώτη φορά που η εταιρεία-φάντασμα Belvedere Μονοπρόσωπη Ε.Π.Ε. φαίνεται να καθοδηγεί με επιστολές της στα τοπικά Μ.Μ.Ε. τοπικούς θεσμούς.  Ήδη από τον Αύγουστο του 2020, ζητά την αλλαγή του Γ.Π.Σ. (Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου) ώστε να καλυφθούν νομικά οι σχεδιαζόμενες επενδύσεις της στον λόφο Καστέλι. Φυσικά ζητά και την εκκένωση της κατάληψης Rosa Nera, η οποία πραγματοποιείται ένα μήνα μετά στις 5 Σεπτεμβρίου. Έκτοτε  τα κτίρια και η αυλή παραμένουν μη προσβάσιμα, με αγκαθωτά συρματοπλέγματα ενώ φρουρούνται από αστυνομικές δυνάμεις που εκτελούν χρέη security επί εικοσιτετραώρου βάσεως.

Συνέχεια ανάγνωσης Ό,τι πουλιέται είναι άχρηστο, ο πλούτος βρίσκεται σε όσα μοιραζόμαστε

Πορεία Αλληλεγγύης στην απεργία πείνας του Δ. Κουφοντίνα

Άμεση δικαίωση του απεργού πείνας Δ. Κουφοντίνα
στο αίτημά του για μεταγωγή στις φυλακές Κορυδαλλού


«Μία από τις χειρότερες αιτίες εχθρότητας είναι η λύσσα
και η ποταπή επιθυμία να δεις να υποκύπτει,
αυτός που τολμάει να αντιστέκεται σ’ αυτό που σε συνθλίβει».

Αλμπέρ Καμύ

Το Χρονικό της Απεργίας πείνας

Στις 08/01/2021, ο Δημήτρης Κουφοντίνας, πολιτικός κρατούμενος για τη δράση του στην «Ε.Ο. 17 Νοέμβρη», ξεκινά απεργία πείνας ενάντια στην εκδικητική(1) μεταγωγή του στις φυλακές Δομοκού (Φυλακές τύπου Γ’), όπου τον μετέφερε επιχείρηση εξπρές από τις Αγροτικές Φυλακές Βόλου (όπου και εξέτιε την ποινή του τα τελευταία 2,5 χρόνια). Εάν έπρεπε να συμμορφωθούμε ακόμα με το δικό τους νομικό status quo, ο Δ. Κουφοντίνας θα έπρεπε να μεταχθεί στον Κορυδαλλό, όπου ήταν μέχρι πρότινος.

Ως μοναδικό σημείο πάλης και ως μοναδικό όπλο ενάντια στο κράτος τιμωρό, είναι το σώμα του, που το τοποθετεί ως ανάχωμα με την έναρξη της απεργίας πείνας. Παλεύει και διεκδικεί, με αυτόν τον τρόπο, την άρση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, νομοσχέδιο που στοχοποιεί την αντίσταση στην κρατική βαρβαρότητα. Το νομοσχέδιο καθ’ εαυτό, αυστηροποιεί στο μέγιστο το καθεστώς κράτησης, κάνοντας άρση σε θεμελιώδη δικαιώματα των κρατουμένων τα οποία μετά από χρόνια και αγώνες κερδήθηκαν, υποβιβάζοντας και καθιστώντας, έτσι, τον/η κρατούμενο/η, από ανθρώπινο υποκείμενο σε αριθμημένο αντικείμενο.

Στις 16/01/2021 ο Δ. Κουφοντίνας μεταφέρεται εσπευσμένα λόγω επιδείνωσης της υγείας του στο Νοσοκομείο Λαμίας, μετά από εισαγγελική παρέμβαση, παρά την άρνηση του ίδιου για λήψη ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Ακόμα κι αυτό, αποτελεί παρεμβατική πράξη που καταστρατηγεί το δικαίωμα της προσωπικής αυτενέργειας και της ατομικής αξιοπρέπειας. Γεγονός που ωθεί, στο πλαίσιο της απεργίας πείνας, τον/την κρατούμενο/η να παραβιάσει τον πολιτικό-δεοντολογικό του/της κώδικα, υποχρεώνοντάς τον/την, εν τέλει, να λάβει αγωγή χωρίς να γίνεται σεβαστή η πολιτική επιθυμία να αγωνιστεί ως το τέλος. Εδώ προκύπτει το εξής ερώτημα (που μάλιστα υπάρχει γραμμένο σε τοίχο μέσα στις φυλακές Διαβατών): «Καλύτερα ένα φριχτό τέλος ή μια φριχτή καταπίεση χωρίς τέλος;». Στο σημείο αυτό να σημειωθεί, ότι ο Δ. Κουφοντίνας επέμεινε να βγει από το νοσοκομείο και εν τέλει τα κατάφερε. Παράλληλα, από 18/01 οι αγωνιστές Πολύκαρπος Γεωργιάδης και Βαγγέλης Σταθόπουλος πραγματοποίησαν σε συμπαράσταση πενθήμερη απεργία πείνας, ενώ από 16/01 μέχρι τις 4/2 σε απεργία πείνας βρίσκονταν και οι αγωνιστές Νίκος Μαζιώτης και Γιάννης Δημητράκης.

Μετρώντας πάνω από 35 ημέρες απεργίας πείνας, ο Δ. Κουφοντίνας νοσηλεύεται και πάλι στο νοσοκομείο Λαμίας, με την κατάσταση της υγείας του να βρίσκεται σε οριακό σημείο. Ο οργανισμός του ούτως ή άλλως είναι καταβεβλημένος, λόγω του βεβαρυμμένου ιστορικού από προηγούμενες απεργίες πείνας.

Στις 16/02, ο Δ. Κουφοντίνας μεταφέρθηκε στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Όπως δημοσιοποίησε η συνήγορός του, Ι. Κούρτοβικ, ο διοικητής στη ΜΕΘ του νοσοκομείου Λαμίας δήλωσε πως «αν το κρίνει αναγκαίο θα προβεί σε αναγκαστική σίτιση, ακόμη και με ακινητοποίηση, σύμφωνα με εισαγγελική παραγγελία για οποιαδήποτε ενδεδειγμένη ιατρική ενέργεια». Κίνηση ενάντια στη θέληση του απεργού, ενάντια στον ίδιο τον αγώνα του· κίνηση που αποτελεί βασανιστήριο (όπως επισημαίνει και η ΟΕΝΓΕ), και ενδέχεται να προκαλέσει ανεπανόρθωτες βλάβες στο σώμα του. Είναι σημαντικό να σημειωθεί πως το υπόλοιπο ιατρικό προσωπικό του νοσοκομείου δεν συναινεί στην επιλογή της αναγκαστικής σίτισης.

Διεκδικήσεις και αγώνες των κρατουμένων εν μέσω πανδημίας

Η απεργία πείνας του Δ. Κουφοντίνα διεξάγεται σε μία περίοδο, που εντείνονται οι διεκδικήσεις των κρατουμένων για τη βελτίωση των συνθηκών εντός της φυλακής.

Το βασικό αίτημα για αποσυμφόρηση των φυλακών, όσο η πανδημία εξελίσσεται, όχι μόνο δεν ικανοποιείται, αλλά αντιθέτως λαμβάνονται μέτρα που είναι ένα προς ένα εις βάρος των κρατουμένων. Ενδεικτικά, με πρόσχημα «τον περιορισμό της μετάδοσης του νέου κορωνοϊού», ήδη από τον Μάρτη, έχουν απαγορευτεί τα επισκεπτήρια στις φυλακές, έχουν ανασταλεί όλες οι τακτικές άδειες, και σε κάποιες φυλακές έχουν σταματήσει τα μεροκάματα. Ακόμα δεν επιτρέπεται η εισαγωγή ρουχισμού, τροφίμων και άλλων αναγκαίων ειδών, απαγορεύεται η αλληλογραφία, ενώ έχουν σταματήσει και οι μεταγωγές κρατουμένων προς εξωτερικά νοσοκομεία για ιατρικές εξετάσεις, εξαιρουμένων των εκτάκτων, σοβαρών και επειγόντων περιστατικών.

Καταγγελίες γίνονται επίσης και για τις συνθήκες υγιεινής, τόσο από κρατούμενους, όσο και από δικηγόρους, αλλά και από συλλογικότητες σε αλληλεγγύη με τους φυλακισμένους. Μέσα στα καταστήματα κράτησης, αλλά και κατά τις μεταγωγές ή τις εισαγωγές «νέων» κρατούμενων, δεν λαμβάνεται κανένα υγειονομικό μέτρο προφύλαξης των κρατουμένων.

Αντίστοιχη κατάσταση υπάρχει και στα νοσοκομεία των φυλακών, όπου εκτός από τις άθλιες συνθήκες υγιεινής, καταγράφονται ελλείψεις σε ιατροφαρμακευτικό υλικό, εξεταστικά μηχανήματα, ακόμη και βασικά ιατρικά αναλώσιμα. Ενδεικτικά, στις φυλακές Λάρισας, χρέη ιατρού εκτελούσε για καιρό κρατούμενος, ο οποίος αργότερα βρέθηκε νοσηλευόμενος, έχοντας μολυνθεί από κορωνοϊό.

Τέλος, η διαχείριση της πανδημίας, έπληξε και τις εκπαιδευτικές διαδικασίες εντός των φυλακών. Οι κρατούμενοι δεν έχουν πρόσβαση σε διαδικτυακά μαθήματα και υποδομές. Ταυτόχρονα, δεν υπάρχει πρόσβαση ούτε σε τετράδια και γραφικές ύλες, για όσο απαγορεύεται η εισαγωγή ειδών απ’ έξω.

Όπως είναι σαφές, τα παραπάνω μέτρα αφενός δεν εξασφαλίζουν την υγεία των κρατούμενων, και αφετέρου επιδεινώνουν την καθημερινότητα εντός της φυλακής, διευκολύνοντας τον έλεγχο και την πειθάρχηση. Εντείνουν την απομόνωση και την περιθωριοποίηση των έγκλειστων, αποδεικνύοντας πως για το κράτος αποτελούν περισσευούμενο πληθυσμό, ένα κομμάτι των αοράτων της κοινωνίας.

Αόρατοι/ες εντός της υγειονομικής/καπιταλιστικής κρίσης

Η υγειονομική κρίση ξεδιπλώνει ένα ντόμινο εξελίξεων με πολιτικό, κοινωνικό και αξιακό αντίκτυπο. Από την αναβίωση των οργουελικών στιγμών του 1984, μέχρι τη μπατσοκρατία και τη μόνιμη αφραγκία, η κρίση του covid-19 χτυπά συθέμελα τα όρια και τα δεδομένα του καπιταλιστικού ογκόλιθου.

Όπως είναι αναμενόμενο, αυτή η κρίση συνθλίβει τους αόρατους, τις αδύναμες και τους ταξικά ασθενέστερους. Ο όρος αόρατοι/ες τα συμπυκνώνει όλα. Ποιοι είναι όμως οι σύγχρονοι «Άθλιοι»; Ποιοι στην ευμάρεια του καπιταλιστικού ουρανού κοιτούν τα αστέρια μέσα από τον υπόνομο; Είναι όλα αυτά τα υποκείμενα που χαράχτηκαν από το κοινωνικό τραύμα στοιβαγμένα μέσα στις σύγχρονες «φυλακές ψυχών»: Είναι τα ταξικά αδέλφια μας, οι μετανάστριες που ζουν σε αχαρτογράφητη πατρίδα, που βιώνουν τη σύγχρονη κόλαση του Δάντη στα κέντρα κράτησης και υποδούλωσης. Είναι τα αδέρφια μας στα ψυχιατρεία που τα κλείνουμε έξω από τα τείχη της συνείδησής μας. Και καταλήγοντας, είναι το ίδιο το σωφρονιστικό σύστημα.

Σε συνθήκες πανδημίας, όλα τα προαναφερθέντα υποκείμενα δεν έχουν πρόσβαση στην απλή υγιεινή, στερούμενα κάθε επαφή με τον έξω κόσμο, ενώ την ίδια στιγμή είναι στοιβαγμένα 15-20 άτομα σε κελιά (σκηνές ή κοντέινερ) των 5 ατόμων. Το «Μένουμε Σπίτι, Μένουμε Ασφαλείς» που αποτελεί την κυρίαρχη ρητορεία των κυβερνώντων, δεν μας χωράει όλες/α/ους.

Νίκη στην απεργία πείνας (από 8/1) του Δημήτρη Κουφοντίνα

Άμεση δικαίωση του αιτήματός του για μεταγωγή στις φυλακές Κορυδαλλού

Πορεία αλληλεγγύης: Σάββατο 20/02 12:00 πλ. Αγοράς

  1. Εκδικητικότητα που προέρχεται κυρίως από τη δεξιά, και έχει να κάνει τόσο με τη δράση του Δ. Κουφοντίνα, και τη συμμετοχή του στην οργάνωση που εκτέλεσε τον Παύλο Μπακογιάννη, όσο και με τη μετέπειτα αγωνιστική στάση του σε καθεστώς εγκλεισμού.

Συνέλευση αλληλεγγύης στην κατάληψη Rosa Nera
https://solidaritywithrosanera.wordpress.com/
www.facebook.com/SolidarityWithRosaNera
sinelefsi_pef@riseup.net

Πρόταση αυτο-διαχείρισης του λόφου Καστέλι

Με ειλικρινή πρόθεση για τη γόνιμη συνάντηση μεταξύ των εν δυνάμει και εν ενεργεία εξεγερμένων  ανθρώπων, των όσων μοιράστηκαν τον κόπο και τη χαρά στο εγχείρημα της Rosa Nera και των όσων εξέφραζαν γόνιμα τις αντιθέσεις τους.

Ευχόμαστε Καλά Ξέτελα στην «επένδυση» και υποσχόμαστε καίριους και δημιουργικούς αγώνες για το έτος 2021.

Για να γίνουν όλα για όλους (και τίποτα δικό μας), για μια κοινωνία ισότητας και ελευθερίας, για την ένωση των «από τα κάτω» στα Χανιά, αλλά και σε κάθε γωνιά του κόσμου! Ένα έτος γεμάτο Αντίσταση, Αυτό-οργάνωση και αλληλεγγύη.

Με τον βαθύτερο σεβασμό στους ανθρώπους που νιώθουν δικούς τούς τους πόνους της γης,

Συνέλευση Αλληλεγγύης στην Κατάληψη Rosa Nera


Άμεση δικαίωση του απεργού πείνας Δ. Κουφοντίνα στο αίτημά του για μεταγωγή στις φυλακές Κορυδαλλού

| Πορεία αλληλεγγύης | Σάββατο 20/02 12:00 πλ. Αγοράς |

«Μία από τις χειρότερες αιτίες εχθρότητας είναι η λύσσα
και η ποταπή επιθυμία να δεις να υποκύπτει,
αυτός που τολμάει να αντιστέκεται σ’ αυτό που σε συνθλίβει».

Αλμπέρ Καμύ

Το Χρονικό της Απεργίας πείνας

Στις 08/01/2021, ο  Δημήτρης Κουφοντίνας, πολιτικός κρατούμενος για τη δράση του στην «Ε.Ο. 17 Νοέμβρη», ξεκινά απεργία πείνας ενάντια στην εκδικητική(1) μεταγωγή του στις φυλακές Δομοκού (Φυλακές τύπου Γ’), όπου τον μετέφερε επιχείρηση εξπρές από τις Αγροτικές Φυλακές Βόλου (όπου και εξέτιε την ποινή του τα τελευταία 2,5 χρόνια). Εάν έπρεπε να συμμορφωθούμε ακόμα με το δικό τους νομικό status quo, ο Δ. Κουφοντίνας θα έπρεπε να μεταχθεί στον Κορυδαλλό, όπου ήταν μέχρι πρότινος.

Ως μοναδικό σημείο πάλης και ως μοναδικό όπλο ενάντια στο κράτος τιμωρό, είναι το σώμα του, που το τοποθετεί ως ανάχωμα με την έναρξη της απεργίας πείνας. Παλεύει και διεκδικεί, με αυτόν τον τρόπο, την άρση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, νομοσχέδιο που στοχοποιεί την αντίσταση στην κρατική βαρβαρότητα. Το νομοσχέδιο καθ’ εαυτό, αυστηροποιεί στο μέγιστο το καθεστώς κράτησης, κάνοντας άρση σε θεμελιώδη δικαιώματα των κρατουμένων τα οποία μετά από χρόνια και αγώνες κερδήθηκαν, υποβιβάζοντας και καθιστώντας, έτσι, τον/η κρατούμενο/η, από ανθρώπινο υποκείμενο σε αριθμημένο αντικείμενο.

Στις 16/01/2021 ο Δ. Κουφοντίνας μεταφέρεται εσπευσμένα λόγω επιδείνωσης της υγείας του στο Νοσοκομείο Λαμίας, μετά από εισαγγελική παρέμβαση, παρά την άρνηση του ίδιου για λήψη ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Ακόμα κι αυτό, αποτελεί παρεμβατική πράξη που καταστρατηγεί το δικαίωμα της προσωπικής αυτενέργειας και της ατομικής αξιοπρέπειας. Γεγονός που ωθεί, στο πλαίσιο της απεργίας πείνας, τον/την κρατούμενο/η να παραβιάσει τον πολιτικό-δεοντολογικό του/της κώδικα, υποχρεώνοντάς τον/την, εν τέλει, να λάβει αγωγή χωρίς να γίνεται σεβαστή η πολιτική επιθυμία να αγωνιστεί ως το τέλος. Εδώ προκύπτει το εξής ερώτημα (που μάλιστα υπάρχει γραμμένο σε τοίχο μέσα στις φυλακές Διαβατών): «Καλύτερα ένα φριχτό τέλος ή μια φριχτή καταπίεση χωρίς τέλος;». Στο σημείο αυτό να σημειωθεί, ότι ο Δ. Κουφοντίνας επέμεινε να βγει από το νοσοκομείο και εν τέλει τα κατάφερε. Παράλληλα, από 18/01 οι αγωνιστές Πολύκαρπος Γεωργιάδης και Βαγγέλης Σταθόπουλος πραγματοποίησαν σε συμπαράσταση πενθήμερη απεργία πείνας, ενώ από 16/01 μέχρι τις 4/2 σε απεργία πείνας βρίσκονταν και οι αγωνιστές Νίκος Μαζιώτης και Γιάννης Δημητράκης.

Μετρώντας πάνω από 40 ημέρες απεργίας πείνας, ο Δ. Κουφοντίνας νοσηλεύεται και πάλι στο νοσοκομείο Λαμίας, με την κατάσταση της υγείας του να βρίσκεται σε οριακό σημείο. Ο οργανισμός του ούτως ή άλλως είναι καταβεβλημένος, λόγω του βεβαρυμμένου ιστορικού από προηγούμενες απεργίες πείνας.

Στις 16/02, ο Δ. Κουφοντίνας μεταφέρθηκε στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Όπως δημοσιοποίησε η συνήγορός του, Ι. Κούρτοβικ, ο διοικητής στη ΜΕΘ του νοσοκομείου Λαμίας δήλωσε πως «αν το κρίνει αναγκαίο θα προβεί σε αναγκαστική σίτιση, ακόμη και με ακινητοποίηση, σύμφωνα με εισαγγελική παραγγελία για οποιαδήποτε ενδεδειγμένη ιατρική ενέργεια». Κίνηση ενάντια στη θέληση του απεργού, ενάντια στον ίδιο τον αγώνα του· κίνηση που αποτελεί βασανιστήριο (όπως επισημαίνει και η ΟΕΝΓΕ), και ενδέχεται να προκαλέσει ανεπανόρθωτες βλάβες στο σώμα του. Είναι σημαντικό να σημειωθεί πως το υπόλοιπο ιατρικό προσωπικό του νοσοκομείου δεν συναινεί στην επιλογή της αναγκαστικής σίτισης.

Διεκδικήσεις και αγώνες των κρατουμένων εν μέσω πανδημίας

Η απεργία πείνας του Δ. Κουφοντίνα διεξάγεται σε μία περίοδο, που εντείνονται οι διεκδικήσεις των κρατουμένων  για τη βελτίωση των συνθηκών εντός της φυλακής.

Το βασικό αίτημα για αποσυμφόρηση των φυλακών, όσο η πανδημία εξελίσσεται, όχι μόνο δεν ικανοποιείται, αλλά αντιθέτως λαμβάνονται μέτρα που είναι ένα προς ένα εις βάρος των κρατουμένων. Ενδεικτικά, με πρόσχημα «τον περιορισμό της μετάδοσης του νέου κορωνοϊού», ήδη από τον Μάρτη, έχουν απαγορευτεί τα επισκεπτήρια στις φυλακές, έχουν ανασταλεί όλες οι τακτικές άδειες, και σε κάποιες φυλακές έχουν σταματήσει τα μεροκάματα. Ακόμα δεν επιτρέπεται η εισαγωγή ρουχισμού, τροφίμων και άλλων αναγκαίων ειδών, απαγορεύεται η αλληλογραφία, ενώ έχουν σταματήσει και οι μεταγωγές κρατουμένων προς εξωτερικά νοσοκομεία για ιατρικές εξετάσεις, εξαιρουμένων των εκτάκτων, σοβαρών και επειγόντων περιστατικών.

Καταγγελίες γίνονται επίσης και για τις συνθήκες υγιεινής, τόσο από κρατούμενους, όσο και από δικηγόρους, αλλά και από συλλογικότητες σε αλληλεγγύη με τους φυλακισμένους. Μέσα στα καταστήματα κράτησης, αλλά και κατά τις μεταγωγές ή τις εισαγωγές «νέων» κρατούμενων, δεν λαμβάνεται κανένα υγειονομικό μέτρο προφύλαξης των κρατουμένων.

Αντίστοιχη κατάσταση υπάρχει και στα νοσοκομεία των φυλακών, όπου εκτός  από τις άθλιες συνθήκες υγιεινής, καταγράφονται ελλείψεις σε ιατροφαρμακευτικό υλικό, εξεταστικά μηχανήματα, ακόμη και βασικά ιατρικά αναλώσιμα. Ενδεικτικά, στις φυλακές Λάρισας, χρέη ιατρού εκτελούσε για καιρό κρατούμενος, ο οποίος αργότερα βρέθηκε νοσηλευόμενος, έχοντας μολυνθεί από κορωνοϊό.

Τέλος, η διαχείριση της πανδημίας, έπληξε και τις εκπαιδευτικές διαδικασίες εντός των φυλακών. Οι κρατούμενοι δεν έχουν πρόσβαση σε διαδικτυακά μαθήματα και υποδομές. Ταυτόχρονα, δεν υπάρχει πρόσβαση ούτε σε τετράδια και γραφικές ύλες, για όσο απαγορεύεται η εισαγωγή ειδών απ’ έξω.

Όπως είναι σαφές, τα παραπάνω μέτρα αφενός δεν εξασφαλίζουν την υγεία των κρατούμενων, και αφετέρου επιδεινώνουν την καθημερινότητα εντός της φυλακής, διευκολύνοντας τον έλεγχο και την πειθάρχηση. Εντείνουν την απομόνωση και την περιθωριοποίηση των έγκλειστων, αποδεικνύοντας πως για το κράτος αποτελούν περισσευούμενο πληθυσμό, ένα κομμάτι των αοράτων της κοινωνίας.

Αόρατοι/ες εντός της υγειονομικής/καπιταλιστικής κρίσης

Η υγειονομική κρίση ξεδιπλώνει ένα ντόμινο εξελίξεων με πολιτικό, κοινωνικό και αξιακό αντίκτυπο. Από την αναβίωση των οργουελικών στιγμών του 1984, μέχρι τη μπατσοκρατία και τη μόνιμη αφραγκία, η κρίση του covid-19 χτυπά συθέμελα τα όρια και τα δεδομένα του καπιταλιστικού ογκόλιθου.

Όπως είναι αναμενόμενο, αυτή η κρίση συνθλίβει τους αόρατους, τις αδύναμες και τους ταξικά ασθενέστερους. Ο όρος αόρατοι/ες τα συμπυκνώνει όλα. Ποιοι είναι όμως οι σύγχρονοι «Άθλιοι»; Ποιοι στην ευμάρεια του καπιταλιστικού ουρανού κοιτούν τα αστέρια μέσα από τον υπόνομο; Είναι όλα αυτά τα υποκείμενα που χαράχτηκαν από το κοινωνικό τραύμα στοιβαγμένα μέσα στις σύγχρονες «φυλακές ψυχών»: Είναι τα ταξικά αδέλφια μας, οι μετανάστριες που ζουν σε αχαρτογράφητη πατρίδα, που βιώνουν τη σύγχρονη κόλαση του Δάντη στα κέντρα κράτησης και υποδούλωσης. Είναι τα αδέρφια μας στα ψυχιατρεία που τα κλείνουμε έξω από τα τείχη της συνείδησής μας. Και καταλήγοντας, είναι το ίδιο το σωφρονιστικό σύστημα.

Σε συνθήκες πανδημίας, όλα τα προαναφερθέντα υποκείμενα δεν έχουν πρόσβαση στην απλή υγιεινή, στερούμενα κάθε επαφή με τον έξω κόσμο, ενώ την ίδια στιγμή είναι στοιβαγμένα 15-20 άτομα σε κελιά (σκηνές ή κοντέινερ) των 5 ατόμων. Το «Μένουμε Σπίτι, Μένουμε Ασφαλείς» που αποτελεί την κυρίαρχη ρητορεία των κυβερνώντων, δεν μας χωράει όλες/α/ους.

Νίκη στην απεργία πείνας (από 8/1) του Δημήτρη Κουφοντίνα

Άμεση δικαίωση του αιτήματός του για μεταγωγή στις φυλακές Κορυδαλλού

1. Εκδικητικότητα που προέρχεται κυρίως από τη δεξιά, και έχει να κάνει τόσο με τη δράση του Δ. Κουφοντίνα, και τη συμμετοχή του στην οργάνωση που εκτέλεσε τον Παύλο Μπακογιάννη, όσο και με τη μετέπειτα αγωνιστική στάση του σε καθεστώς εγκλεισμού.

Συνέλευση αλληλεγγύης στην κατάληψη Rosa Nera
solidaritywithrosanera.wordpress.com
facebook.com/SolidarityWithRosaNera
sinelefsi_pef@riseup.net

Θέλουμε ένα Λόφο που να μας χωράει όλους/ες

| Τρίτη 2/2 στις 17:00, αρχή της Χάλιδων |
| Συγκέντρωση ενάντια στην ανανέωση της σύμβασης για τη δημιουργία ξενοδοχείου|

Τον Αύγουστο του 2020, η Σύγκλητος του Πολυτεχνείου Κρήτης προχωρά στην εκ νέου ανανέωση της σύμβασης με την με την εταιρία Belvedere Μονοπρόσωπη Ε.Π.Ε. για την μετατροπή των τριών ιστορικών κτιρίων στο Λόφο Καστέλι σε ξενοδοχειακή μονάδα, παρόλες της αντιδράσεις που αυτή έχει επιφέρει, δίνοντας της μιά 18μηνη «περίοδο χάριτος», ώστε να μπορέσει να υλοποιήσει τα σχέδια της. Στο διάστημα αυτό η εταιρία καλείται να καταβάλλει το ποσό των 60.000 ευρώ ανά εξάμηνο (ποσό που φυσικά αφαιρείται από τα μίσθια), ενώ έχει τη δυνατότητα ανα πάσα στιγμή να αποχωρήσει αζημίως. Η 4 Φεβρουαρίου ορίζεται ως η μέρα της δεύτερης κατάθεσης για την παράταση της σύμβασης.

Μετά το φιάσκο των πρώτων σχεδίων της εταιρίας που αναδείχθηκαν από την κατάληψη Rosa Nera και απεικονίζουν την πρόταση της για την ανέγερση ξενοδοχείου, που περιλαμβάνει την πισίνα στο λόφο Καστέλι, οι νέες απεικονίσεις (χωρίς την πισίνα!) προσπαθούν να πείσουν για τον κοινωφελή χαρακτήρα της επένδυσης. Πέραν, λοιπόν, από ξενοδοχειακές κλίνες, επιχειρηματικό κέντρο, συνεδριακούς χώρους, καφέ και εστιατόρια, μαθαίνουμε ότι στα σχέδια της εταιρίας περιλαμβάνονται πλέον χρήσεις όπως βιβλιοθήκη. Οι ίδιοι που καταστρέψανε την κινηματική υποδομή της κατάληψης που απαριθμούσε 2.500 τίτλους βιβλίων, τώρα εντάσσουν στο σχεδιασμό τους μία βιβλιοθήκη-γλάστρα. Οι ίδιοι που περιέφραξαν έναν ελεύθερο χώρο που οποιοσδήποτε μπορούσε να επισκεφθεί χωρίς αντίτιμο, οριοθετούν την κίνηση και τη στάση, τα σημεία κατανάλωσης και παρατήρησης, καταλύοντας κάθε έννοια δημόσιου χώρου. Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι στη συγκεκριμένη πρόταση ενσωματώνεται η εισήγηση του Δημάρχου Χανίων, Π. Σημανδηράκη, για την αξιοποίηση των κτιρίων, η οποία περιλαμβάνει βιβλιοθήκη και αναψυκτήριο.

Την ίδια στιγμή που ο δήμαρχος υποστηρίζει ότι το ιδιοκτησιακό καθεστώς των κτιρίων δεν του επιτρέπει να παρέμβει στην εν λόγω «αξιοποίηση», η εταιρία σήμερα απευθύνεται στις δημοτικές αρχές για την υλοποίηση των σχεδίων της και όχι στο ίδιο το Πολυτεχνείο Κρήτης. Φυσικά αυτό συμβαίνει καθώς η ίδια η πρόταση της εταιρίας συνεπάγεται την αλλαγή του υπάρχοντος Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου Χανίων, ώστε να επιτρέπεται η ανέγερση τέτοιας κλίμακας ξενοδοχειακής μονάδας στην περιοχή. Η εισήγηση του δήμου, από ό, τι μαθαίνουμε, περιλαμβάνει τη χρήση της «γενικής κατοικίας» για τα κτίρια και όχι αυτής της «αμιγούς κατοικίας», γεγονός που «ανάβει το πράσινο φως» για τα σχέδια της εταιρίας.

Δε θα σταθούμε στην ίδια την προχειρότητα της εκπόνησης της μελέτης, με την οποία δε θα περνούσε το μάθημα ούτε φοιτητής στο δεύτερο εξάμηνο της Αρχιτεκτονικής Σχόλης. Θα σταθούμε όμως στο γεγονός ότι η μετατροπή των κτηρίων σε ξενοδοχείο επισφραγίζει τη μακρά ιστορία της οικονομικής εκμετάλλευσης της πόλης με γνώμονα μια μόνο αξία: «τι πουλιέται και τι αγοράζεται».

Γνωρίζουμε καλά ότι οι νέες θέσεις εργασίας, που προσφέρουν τόσο απλόχερα οι εκάστοτε επενδυτές, αφορούν κακοπληρωμένους σερβιτόρους με ελαστικά ωράρια, λατζιέρισσες με εποχική και επισφαλή εργασία, μαθητευόμενους φοιτητές που υπο-αμοίβονται μέσω προγραμμάτων voucher. Αυτό είναι το όραμα της αποκαλούμενης ανάπτυξης στην οποία αναφέρονται ως πανάκεια οι καπιταλιστές. Αυτοί που μας «ταΐζουν» με πεντάστερα κυριλέ εστιατόρια και boutique hotel, ενώ νομοθετούν ολοένα και περισσότερο την υποτίμηση της ζωής και της εργασίας μας. Στο όραμα αυτό ο ελεύθερος χώρος παύει πλέον να αποτελεί τόπο συνάντησης, ανταλλαγής προβληματισμών και πολιτικών διεκδικήσεων και μετατρέπεται σε τόπο εμπορικής εκμετάλλευσης και συσσώρευσης κερδών.

Σε αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση συντελέστηκε και η εκκένωση της κατάληψης Rosa Nera. Στόχος δεν αποτελεί μόνο η υλοποίηση των επιχειρηματικών σχεδίων της συγκεκριμένης εταιρίας, αλλά και όσοι προσπαθούν να οργανώσουν τις αντιστάσεις τους δημιουργώντας κοινούς τόπους αγώνα για υγεία, ελευθερία, ζωή. Άλλωστε πάγια τακτική της εξουσίας αποτελεί η φίμωση των φωνών που αντιστέκονται. Παρακολουθούμε φυσικά την ένταση της με αφορμή τη διαχείριση της πανδημίας από τους εκφραστές της- ντόπιους και μη.

Από την καταστολή των κινητοποιήσεων των υγειονομικών για προσλήψεις και ενίσχυση των δημόσιων νοσοκομείων και τη στρατιωτική διαχείριση των προσφύγων/ μεταναστών, μέχρι τις εκκενώσεις των πολιτικών χώρων το μήνυμα είναι ένα: να παραμείνουμε στην ιδιωτική μας σφαίρα, να βγαίνουμε από το σπίτι μας μόνο για δουλειά και κατανάλωση με μοναδικό τόπο έκφρασης και κριτικής τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η Rosa Nera δεκαέξι χρόνια αποτελεί την εδαφικοποίηση της αντίστασης στα παραπάνω, ένα κοινό τόπο συνάντησης και δημιουργίας πολιτικών διαδικασιών αμφισβήτησης του υπάρχοντος καταπιεστικού συστήματος. Η ίδια η συνάντηση, το κοινό βίωμα, ο πολιτικός και καλλιτεχνικός προβληματισμός, η δημιουργία και η αλληλεγγύη μεταξύ των καταπιεσμένων, αποτελούν μονόδρομο για τη διασφάλιση της ελεύθερης και κοινωνικής χρήσης του χώρου. Γι’ αυτό τα κτίρια και η αυλή στον λόφο Καστέλι θα ανοίξουν και πάλι.

Θα μαρτυρούν την ιστορία τους, θα ανακαλούν τη συλλογική μνήμη και τις βιωμένες εμπειρίες όλων όσων τους έδωσαν και θα τους δίνουν ζωή.

Από το Λόφο Καστέλι μέχρι το Λόφο Στρέφη στέλνουμε μήνυμα αλληλεγγύης στον αγώνα των κατοίκων του πολυεθνικού κέντρου των Αθηνών ενάντια στις ίδιες πολιτικές εκμετάλλευσης δημόσιων χώρων από τα γνωστά λαμόγια.

Υ.Γ. : Διαβάζουμε στον τοπικό τύπο την ομόφωνη απόφαση της Συγκλήτου του Πολυτεχνείου Κρήτης για την αποκατάσταση του κολυμβητηρίου στο Ακρωτήρι. Μιά πρόταση, που εκτός από αθλητικές εγκαταστάσεις περιλαμβάνει τη δημιουργία 700 κατοικιών αλλά και ενός εμπορικού κέντρου. Κάτι το οποίο αργότερα διαπιστώνουμε ότι έχει αφαιρεθεί από το δελτίο τύπου που έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του Πολυτεχνείου, όχι όμως και από το σχέδιο γενικής διάταξης που το συνοδεύει.

Συνέλευση Αλληλεγγύης στην Κατάληψη Rosa Nera

sinelefsi_pef@riseup.net
www.facebook.com/SolidarityWithRosaNera